Μικρό παιδι

όσο αγνό είναι το καλό τόσο αγνό είναι το κακό....

το καλό δεν ξέρει ότι πράτει καλό, το κακό δεν γνωρίζει ότι πράτει κακό..

ο θάνατος θα υπάρχει όσο υπάρχει και η ζωή....

και το σκοτάδι όσο υπάρχει φώς....

το ναι όσο υπάρχει το όχι ...

και ο χειμώνας όσο το καλοκαίρι...

το αρσενικό και το θηλυκό ένα μπορεί να γίνουν..

αυτό όμως δεν θα αναιρέσει την μια φύση προς την άλλη...

ποια η διαφορά αν υπηρετείς τον ιδρυτή ή τον έξωαποδώ...?

αν βρεθείς στα ΄΄καζάνια΄΄ ή στα απέραντα καταπράσινα λιβάδια..?

Μήπως θα αλλάξει ρου ο ποταμός ?

μηπως η βροχή απο κάτω προς τα πάνω?

η ζωή θα συνεχίσει να υπάρχει, εκεί μακριά στα σύνορα του σύμπαντος..

και ο θάνατος στις μαύρες τρύπες...

το 3 ως αριθμός μπορεί να πάψει να αποτελεί μυστήριο...

και το 11 να γίνει θείο...

λές το γκόλεμ που θα σταθεί μπροστά σου να έχει την δύναμη να σε αποτρέψει απο αυτό που αναζητάς?

η ο άγγελος να σε βοηθήσει?

η επιλογή θα σε οδηγήσει στις πύλες, ακόμα και μέσα απο τις φλόγες αν διαβείς...

και ο ποταμός θα συνεχίσει την πορεία του αυτή, όπως τόσους αιώνες κάνει...

η βροχή θα συνεχίσει να πέφτει απο ψηλά, ακόμα και αν ψάρια καταβάσει...

και όμως εσύ ως μικρό παιδί κύκλους , ευθείες, τεθλασμένες, σπείρες και γωνίες στην άμμο ζωγραφίζεις...


My Playlist

cube


Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2008

Λάο Τσε- Ταο Τε Κινγκ



Κεφάλαιο 20

Παράτησε την μάθηση και βάλε τέλος στις έγνοιες σου.

Σε τι διαφέρει το ναι από το όχι?

Σε τι διαφέρει το καλό από το κακό?

Γιατί να φοβάμαι ότι φοβούνται όλοι οι άλλοι? Τι ανοησία!

Μερικοί βρίσκουν χαρά γιορτάζοντας τη θυσία του βοδιού.

Άλλοι, την άνοιξη, πάνε στον κήπο και ανεβαίνουν  στις βεράντες.

Μόνο εγώ βολοδέρνω μονάχος, μη ξέροντας που στέκω.

Σαν νιογέννητο μωρό προτού μάθει να χαμογελά,

Είμαι μόνος, χωρίς να’χω πουθενά να πάω.

 

Άλλοι έχουν πιότερα απ’όσα χρειάζονται, μόνο εγώ δεν έχω τίποτα.

Είμαι λειψός. Α, βέβαια! Τα ‘χω μπερδέψει.

Άλλοι αστράφτουν κι είναι σαφείς,

Μόνο εγώ είμαι θολός κι ανίσχυρος.

Άλλοι είναι έξυπνοι, τα καταφέρνουν όλα,

Μόνο εγώ είμαι βαρύς και βλάκας.

Ω! σαν τα κύματα του πελάγου παρασέρνομαι,

Δίχως κατεύθυνση, σαν ανήσυχος άνεμος.

 

Πολυάσχολοι, όλοι οι άλλοι,

Μόνο εγώ, άσκοπος και καταπτοημένος.

Είμαι διαφορετικός.

Με τρέφει η μεγάλη μάνα.


Δεν υπάρχουν σχόλια: