Μικρό παιδι

όσο αγνό είναι το καλό τόσο αγνό είναι το κακό....

το καλό δεν ξέρει ότι πράτει καλό, το κακό δεν γνωρίζει ότι πράτει κακό..

ο θάνατος θα υπάρχει όσο υπάρχει και η ζωή....

και το σκοτάδι όσο υπάρχει φώς....

το ναι όσο υπάρχει το όχι ...

και ο χειμώνας όσο το καλοκαίρι...

το αρσενικό και το θηλυκό ένα μπορεί να γίνουν..

αυτό όμως δεν θα αναιρέσει την μια φύση προς την άλλη...

ποια η διαφορά αν υπηρετείς τον ιδρυτή ή τον έξωαποδώ...?

αν βρεθείς στα ΄΄καζάνια΄΄ ή στα απέραντα καταπράσινα λιβάδια..?

Μήπως θα αλλάξει ρου ο ποταμός ?

μηπως η βροχή απο κάτω προς τα πάνω?

η ζωή θα συνεχίσει να υπάρχει, εκεί μακριά στα σύνορα του σύμπαντος..

και ο θάνατος στις μαύρες τρύπες...

το 3 ως αριθμός μπορεί να πάψει να αποτελεί μυστήριο...

και το 11 να γίνει θείο...

λές το γκόλεμ που θα σταθεί μπροστά σου να έχει την δύναμη να σε αποτρέψει απο αυτό που αναζητάς?

η ο άγγελος να σε βοηθήσει?

η επιλογή θα σε οδηγήσει στις πύλες, ακόμα και μέσα απο τις φλόγες αν διαβείς...

και ο ποταμός θα συνεχίσει την πορεία του αυτή, όπως τόσους αιώνες κάνει...

η βροχή θα συνεχίσει να πέφτει απο ψηλά, ακόμα και αν ψάρια καταβάσει...

και όμως εσύ ως μικρό παιδί κύκλους , ευθείες, τεθλασμένες, σπείρες και γωνίες στην άμμο ζωγραφίζεις...


My Playlist

cube


Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008

Σιωπή και Υπομονή









Η σιωπή θέλει δύναμη και υπομονή.

Η αρχή της φιλοσοφίας είναι η γνώση της αγνοίας μας, γνωρίζω ότι δεν ξέρω είναι η μόνη αρχή για κάθε Άνθρωπο, η λογική μπορεί να δώσει απαντήσεις σε πολλά που δεν γνωρίζουμε, ούτε σοφό όμως θα σε κάνει ούτε γνωστικό, Άνθρωπο χαμένο στα λόγια του, ναι, αυτό μπορεί να σε κάνει.

Όσοι ασχολούνται με την φιλοσοφία γυρνάνε στο παρελθόν και αναζητούν οδηγούς, έχοντας την δύναμη μπορούν να διαμορφώσουν τον οδηγό, παρθενογέννηση όμως στην φιλοσοφία δεν μπορεί να υπάρξει με αυτόν τον τρόπο. Το μόνο που καταφέρνουμε είναι να διαιωνίζουμε τα λάθη του παρελθόντος, ακόμα και όσα ισχυριζόμαστε τόσο δημόσια όσο και σε κατ’ιδίαν συζητήσεις , ανίκανοι να εφαρμόσουμε τα όποια λαμπρά παραδείγματα συμπεριφοράς μας υποδεικνύει.. Ευχαριστιόμαστε με τον εαυτό μας αναμασώντας το παρελθόν και εντυπωσιάζοντας κάθε νέο-νέα που μας ακούει για το πλήθος των γνώσεων μας, και τις πράξεις μας τις κρύβουμε επιμελώς καθώς δεν συμβαδίζουν με τα λεγόμενά μας. Όλοι μας βάζουμε λιθαράκι στην σύγχυση της επόμενης γενιάς, έτσι γινόταν και έτσι γίνεται.

 Κάποιος πρέπει να βάλει ένα φρένο,  όποιος προστρέχει σε εμάς στο ξεκίνημα της αναζήτησής του πρέπει να κρατάμε σιωπή, δεν είναι ο δικός μας αυτός ο δρόμος είναι κάθε νέου-ας που ξεκινάει την αναζήτηση του. Μπορούμε να του υποδείξουμε κάποια βιβλία, ακόμα και αυτά που θεωρούμε καλύτερα, άσχετα αν αποδειχθούν κατώτερα, αλλά δεν μπορούμε να του μεταφέρουμε όσα μάθαμε, γνωρίσαμε, ζήσαμε και σίγουρα δεν μπορούμε να κρίνουμε την κρίση του νέου-ας, δεν έχουμε αυτό το δικαίωμα, ότι βοήθησε εμάς, όσο βοήθησε και αν βοήθησε,  δεν είναι απόλυτο ότι θα βοηθήσει και τον άλλον-η.

 Η γνώση, μιας και το ζητούμενο κάθε αρχής είναι η απόκτηση γνώσης,  υπάρχει παντού, κρύβεται ακόμα και εκεί που εμείς απαξιούμε να κοιτάξουμε, και η σιωπή είναι ο καταλληλότερος οδηγός, η σιωπή διδάσκει.  

Υπομονή στο να ακούμε ότι έχουν να μας πουν, υπομονή  σε κάθε στραβοπάτημα τους, υπομονή στο να τους βρούμε παρακάτω αν πήραν λάθος δρόμο, κανένας δρόμος δεν είναι λάθος αν δεν κρύβει φανατισμό, κάποια στιγμή θα ξανασυναντηθούμε καθώς όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο θείο, σε όποια μορφή και αν υπάρχει, η υπομονή είναι ο άλλος οδηγός και πάντα ανταμείβει.  

Σιωπή, υπομονή και πράξεις, όχι λόγια, κουράστηκε ο κόσμος να ακούει, τα μόνα βοηθήματα που μπορούμε να δώσουμε στην επόμενη γενιά που αναζητεί.   

Δεν υπάρχουν σχόλια: