Μικρό παιδι

όσο αγνό είναι το καλό τόσο αγνό είναι το κακό....

το καλό δεν ξέρει ότι πράτει καλό, το κακό δεν γνωρίζει ότι πράτει κακό..

ο θάνατος θα υπάρχει όσο υπάρχει και η ζωή....

και το σκοτάδι όσο υπάρχει φώς....

το ναι όσο υπάρχει το όχι ...

και ο χειμώνας όσο το καλοκαίρι...

το αρσενικό και το θηλυκό ένα μπορεί να γίνουν..

αυτό όμως δεν θα αναιρέσει την μια φύση προς την άλλη...

ποια η διαφορά αν υπηρετείς τον ιδρυτή ή τον έξωαποδώ...?

αν βρεθείς στα ΄΄καζάνια΄΄ ή στα απέραντα καταπράσινα λιβάδια..?

Μήπως θα αλλάξει ρου ο ποταμός ?

μηπως η βροχή απο κάτω προς τα πάνω?

η ζωή θα συνεχίσει να υπάρχει, εκεί μακριά στα σύνορα του σύμπαντος..

και ο θάνατος στις μαύρες τρύπες...

το 3 ως αριθμός μπορεί να πάψει να αποτελεί μυστήριο...

και το 11 να γίνει θείο...

λές το γκόλεμ που θα σταθεί μπροστά σου να έχει την δύναμη να σε αποτρέψει απο αυτό που αναζητάς?

η ο άγγελος να σε βοηθήσει?

η επιλογή θα σε οδηγήσει στις πύλες, ακόμα και μέσα απο τις φλόγες αν διαβείς...

και ο ποταμός θα συνεχίσει την πορεία του αυτή, όπως τόσους αιώνες κάνει...

η βροχή θα συνεχίσει να πέφτει απο ψηλά, ακόμα και αν ψάρια καταβάσει...

και όμως εσύ ως μικρό παιδί κύκλους , ευθείες, τεθλασμένες, σπείρες και γωνίες στην άμμο ζωγραφίζεις...


My Playlist

cube


Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2008

ΟΥΠΑΝΙΣΑΔΕΣ


Για τον ιστορικό που επιδιώκει την ιστορία της ανθρώπινης στόχασης, οι Ουπανισάδες έχουν ακόμα μεγαλύτερη σημασία. Διότι από τα μυστικιστικά διδάγματα των Ουπανισάδων, ένα ρεύμα σκέψης μπορεί να ανιχνευθεί μέχρι τον μυστικισμό των Σούφι της Περσίας, την μυστική, θεοσοφική διδασκαλία περί Λόγου των Αλεξανδρινών Χριστιανών οραματιστών, τον Εκχαρτ και Τάουλερ, και τελικά την φιλοσοφία του Σοπενχάουερ.
Ανάμεσα στο 700 και στο 500 περίπου π.Χ., είναι η περίοδος στην οποία έχουν την αρχή τους η φιλοσοφία και ο μυστικισμός που φέρουν τη σφραγίδα των "Ουπανισάδων" - όρου που σημαίνει "φοίτηση (μαθητεία) κοντά στο δάσκαλο". Από ιστορική άποψη, σπουδαιότερες από τις Ουπανισάδες είναι οι δύο παλαιότερες, η βρανταρανυάκα (κείμενο του μεγάλου δάσους)και η Τσαντόγκυα.Αρχικό κίνητρο των Ουπανισάδων υπήρξε η επιθυμία για μια μυστική γνώση ικανή να εξασφαλίσει απελευθέρωση από τον "νέο θάνατο". Η εποχή των Ουπανισάδων ήταν εποχή ραγδαίας τελικής προόδου και κατά τη διάρκειά της ο πολιτισμός των πόλεων αναβίωσε. Οι νέες εξελίξεις συνδέονταν με την ανάπτυξη του ασκητισμού και με την εμφάνιση του δόγματος περί νέας γέννησης, της λεγόμενης γενικά μετενσάρκωσης ή μετεμψύχωσης. Η καταγωγή και η εξέλιξη της πίστης στη μετάβαση της ψυχής (μετενσάρκωση ή μετεμψύχωση) είναι πολύ σκοτεινή. Έχουν βρεθεί ελάχιστα χωριά που υπαινίσσονται ότι το δόγμα αυτό ήταν γνωστό στην εποχή ακόμη της Ριγκβέδα, αλλά πρώτη φορά προβάλλεται καθαρά στην παλιότερη Ουπανισάδα, τη Βρανταρανυάκα. Στο κείμενο αυτό αναφέρεται ότι κανονικά η ψυχή επιστρέφει στη Γη και "ξαναγεννιέται" με μορφή ανθρώπου ή ζώου. Το δόγμα αυτό της σαμσάρα (μετενσάρκωσης) αποδίδεται στο σοφό Ουνταλάκα Αρούνι, ο οποίος λέγεται ότι το διδάχθηκε από έναν αρχηγό των Ξατρίγια. Στο ίδιο κείμενο, το δόγμα κάρμα (έργα δόγμα των έργων) κατά το οποίο στην ψυχή επιφυλάσσεται μια ευτυχής ή άτυχη νέα γέννηση ανάλογα με τα έργα της στην προηγούμενη ζωή της, εμφανίζεται επίσης για πρώτη φορά αποδιδόμενο στον Γιατζναβάλκυα.Η παλαιότερη, η Βρανταρανυάκα, περιέχει μερικά ελάχιστα γνωστά χωρία θειστικού ενδιαφέροντος. Οι νεότερες Ουπανισάδες έχουν σε πού μεγαλύτερη έκταση θειστικό περιεχόμενο και συνδέονται απευθείας με τις θειστικές εξελίξεις μεταγενέστερων χρόνων. Οι Ουπανισάδες αντιπροσωπεύουν τις απαρχές της φιλοσοφίας στην Ινδία. Οι συγγραφείς τους στηρίζουν τις απόψεις τους στην κατ΄αναλογία απόδειξη, αλλά η ουπανισαδική φιλολογία περιέχει επίσης πάμπολλες απόπειρες λογικής απόδειξης και επιχειρηματολογίας με βάση την άμεση παρατήρηση.

Τα Links έχουν διαγραφεί όποιος θέλει το βιβλίο ας μου στείλει email.

Δεν υπάρχουν σχόλια: