Μικρό παιδι

όσο αγνό είναι το καλό τόσο αγνό είναι το κακό....

το καλό δεν ξέρει ότι πράτει καλό, το κακό δεν γνωρίζει ότι πράτει κακό..

ο θάνατος θα υπάρχει όσο υπάρχει και η ζωή....

και το σκοτάδι όσο υπάρχει φώς....

το ναι όσο υπάρχει το όχι ...

και ο χειμώνας όσο το καλοκαίρι...

το αρσενικό και το θηλυκό ένα μπορεί να γίνουν..

αυτό όμως δεν θα αναιρέσει την μια φύση προς την άλλη...

ποια η διαφορά αν υπηρετείς τον ιδρυτή ή τον έξωαποδώ...?

αν βρεθείς στα ΄΄καζάνια΄΄ ή στα απέραντα καταπράσινα λιβάδια..?

Μήπως θα αλλάξει ρου ο ποταμός ?

μηπως η βροχή απο κάτω προς τα πάνω?

η ζωή θα συνεχίσει να υπάρχει, εκεί μακριά στα σύνορα του σύμπαντος..

και ο θάνατος στις μαύρες τρύπες...

το 3 ως αριθμός μπορεί να πάψει να αποτελεί μυστήριο...

και το 11 να γίνει θείο...

λές το γκόλεμ που θα σταθεί μπροστά σου να έχει την δύναμη να σε αποτρέψει απο αυτό που αναζητάς?

η ο άγγελος να σε βοηθήσει?

η επιλογή θα σε οδηγήσει στις πύλες, ακόμα και μέσα απο τις φλόγες αν διαβείς...

και ο ποταμός θα συνεχίσει την πορεία του αυτή, όπως τόσους αιώνες κάνει...

η βροχή θα συνεχίσει να πέφτει απο ψηλά, ακόμα και αν ψάρια καταβάσει...

και όμως εσύ ως μικρό παιδί κύκλους , ευθείες, τεθλασμένες, σπείρες και γωνίες στην άμμο ζωγραφίζεις...


My Playlist

cube


Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2008

Οδεύουμε σε μια αλλαγή "σκέψης"


Ένα απο τα χαρακτηριστικά των φιλοσόφων είναι η στωικότητα που τους διακρίνει, και αναφέρομαι στην αταραξία, άσχετα σε πια σχολή ή σκέψη ανήκουν. Κάθε γεγονός φιλτράρεται και ελέγχεται συναισθηματικά τουλάχιστον. Εξάλλου μέρος ορισμού της φιλοσοφίας είναι και το γνώθι σε αυτόν. Όταν ο κόσμος ζει στην ασυδοσία αυτοί ζουν στο μέτρο, σκοπός είναι η ισορροπία.
Γνωρίζουν για την επανάληψη των γεγονότων, γνωρίζουν πως στο ουδεν κακόν αμιγές καλού υπάρχει και το ουδέν καλόν αμιγές κακού, μα πάνω απ'όλα γνωρίζουν την εφημερότητα της ζωής, την άσκοπη προσπάθεια του ανθρώπου για προβολή, διαφήμιση, επίδειξη του ΕΓΩ.
"Μην ανησυχείτε, λοιπόν, για την αυριανή ημέρα, γιατί η αυριανή ημέρα θα φροντίσει για τα δικά της." Ματθ. 6.34
Η άγνοια όμως και ο φόβος για το αύριο μπορεί να οδηγήσει στην απερίσκεπτη χρήση του σήμερα. Για κάθε ενέργεια της ζωής μας ισχύει το Δελφικό παράγγελμα "Μηδέν άγαν" μέτρο στο σήμερα διότι το αυριο είναι άγνωστο.
Να 2 παραγγέλματα που όλοι σχεδόν τα γνωρίζουν αλλά αυτή την γνώση την έχουν ώς επίδειξη και όχι ως εφαρμογή. Αυτό δεν διακρίνει τους φιλοσόφους. Φιλόσοφος δεν είναι αυτός που γνωρίζει και μιλάει όμορφα, αυτός είναι ρήτορας, φιλόσοφος είναι αυτός που πράτει αυτά που λέει.
Έτσι φτάνουμε στους υπευθύνους αυτής της κρίσης που δεν είναι άλλοι απο εμάς. Ναι εμάς τους γονείς. Εκεί είναι το πρόβλημα, στους γονείς. Δεν ακολουθούν μια μέση οδό και όλο στα άκρα βρίσκονται. Η θα δώσουν ή θα στερήσουν στο παιδί που ζητάει, χωρίς να σκεφτούνε πως ότι κάνουν στο παιδί αυτά θα πράξει όταν μεγαλώσει. Όταν ζητάει και παίρνει θα ζητήσει περισσότερα, όταν ζητάει και δεν παίρνει κάποια στιγμή θα ζητήσει όσα στερήθηκε. Είτε δώσεις είτε στερήσεις στο ίδιο αποτέλεσμα το οδηγείς, να ζητάει κι άλλο, και μάλιστα να το ζητήσει ΤΩΡΑ.
Η κρίση ήρθε απο την νεότερη γεννιά η οποία σκοπό είχε το κέρδος, το άμεσο κέρδος. Παραγκωνίστηκε η παραδοσιακή τακτική των τραπεζών, καταθέσεις-δάνεια, και στο βωμό του κέρδους ανακαλύφθηκαν "νέα" ευφάνταστα προιόντα. Δόθηκε έμφαση στην πώληση δανείων και καρτών και εγκαταλείφθηκε το κυνήγι των καταθέσεων, και κάτω απο την πίεση του ανταγωνισμού όλο και νέα προιόντα εμφανίστηκαν. Οι πραγματικές ανάγκες του ανθρώπου είναι ελάχιστες μπροστά σε αυτές που το μυαλό και η επιθυμία γεννάει. Εκεί στηρίχτηκε το σύστημα για γρήγορο κέρδος, στο ότι θέλω κάτι και το θέλω τώρα.
Η υπομονή εγκατέλειψε τον άνθρωπο ή ο άνθρωπος την υπομονή.
Ο άνθρωπος όμως δεν φυτρώνει ούτε ο εγκέφαλος του φορτώνεται σε μια στιγμή με όλη την γνώση, και να έχουμε την απαίτηση αυτήν την γνώση να την κάνει πράξη.
Έλεγε ένας σοφός, δώσμου τα πρώτα 7 χρόνια σε ένα παιδί και σου χαρίζω τα υπόλοιπα, κάτι ήξερε. Έτσι το βάρος για ακόμη μια φορά πέφτει στους γονείς και στην υπεθυνότητα τους. Γονείς όμως που έχουν αναθέσει την διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους σε άλλους, την φύλαξη σε άλλους, το μεγάλωμα σε άλλους και όλα αυτά συν πολλά ακόμα στον βωμό του "θέλω κάτι το θέλω τώρα, το παιδί μου τρώει χρόνο" απλά ρίχνουν και αυτοί χώμα στο φέρετρό τους.

Χάσαμε την ουσία στο κυνήγι της εφημερίας. Χτίζουμε πανέμορφα σπίτια, ξεχνόντας πως η φύση είναι ένας κοιμισμένος γίγαντας με τεράστια δύναμη, και γκρεμίζουμε το δικό μας "σπίτι", ντύνουμε το εσωτερικό με ότι πιο επιβλητικό υπάρχει και αφήσαμε γυμνή την ψυχή μας.
Κλειστήκαμε στα σπίτια μας και με τόση επικοινωνία που μας παρέχει η τεχνολογία ξεχάσαμε να επικοινωνούμε και απλά μιλάμε. Θυσιάσαμε την έξοδό μας για την απόκτηση κάποιου αγαθού και χαθήκαμε απο φίλους και γνωστούς.

Θα ρωτήσει κάποιος, και τι να κάνουμε να γυρίσουμε στα "δέντρα" ως μόνη λύση?!
Όχι δεν είναι αυτή η λύση, λύση είναι να γνωρίζουμε πόσα χρήματα έχουμε και τι μπορούμε να αποκτήσουμε με αυτά που έχουμε. Λύση είναι ο έλεγχος των παρορμήσεων μας και η υπομονή, λύση είναι το μέτρο στις ενέργειές μας, μα πάνω απ'όλα λύση είναι να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε.

Κλείνω με μια μικρή ιστορία του Διογένη του κυνικού:

Έτρωγε μια μέρα το συνηθισμένο του φαγητό, ψωμί και ελιές, και κάποιος του έβαλε μπροστά του ένα κέικ, το είδε ο φιλόσοφος και πετώντας το κάτω είπε πέρνωντας μια ελιά....παραμέρισε ξένε να περάσει ο αυτοκράτορας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: