Μικρό παιδι

όσο αγνό είναι το καλό τόσο αγνό είναι το κακό....

το καλό δεν ξέρει ότι πράτει καλό, το κακό δεν γνωρίζει ότι πράτει κακό..

ο θάνατος θα υπάρχει όσο υπάρχει και η ζωή....

και το σκοτάδι όσο υπάρχει φώς....

το ναι όσο υπάρχει το όχι ...

και ο χειμώνας όσο το καλοκαίρι...

το αρσενικό και το θηλυκό ένα μπορεί να γίνουν..

αυτό όμως δεν θα αναιρέσει την μια φύση προς την άλλη...

ποια η διαφορά αν υπηρετείς τον ιδρυτή ή τον έξωαποδώ...?

αν βρεθείς στα ΄΄καζάνια΄΄ ή στα απέραντα καταπράσινα λιβάδια..?

Μήπως θα αλλάξει ρου ο ποταμός ?

μηπως η βροχή απο κάτω προς τα πάνω?

η ζωή θα συνεχίσει να υπάρχει, εκεί μακριά στα σύνορα του σύμπαντος..

και ο θάνατος στις μαύρες τρύπες...

το 3 ως αριθμός μπορεί να πάψει να αποτελεί μυστήριο...

και το 11 να γίνει θείο...

λές το γκόλεμ που θα σταθεί μπροστά σου να έχει την δύναμη να σε αποτρέψει απο αυτό που αναζητάς?

η ο άγγελος να σε βοηθήσει?

η επιλογή θα σε οδηγήσει στις πύλες, ακόμα και μέσα απο τις φλόγες αν διαβείς...

και ο ποταμός θα συνεχίσει την πορεία του αυτή, όπως τόσους αιώνες κάνει...

η βροχή θα συνεχίσει να πέφτει απο ψηλά, ακόμα και αν ψάρια καταβάσει...

και όμως εσύ ως μικρό παιδί κύκλους , ευθείες, τεθλασμένες, σπείρες και γωνίες στην άμμο ζωγραφίζεις...


My Playlist

cube


Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2008

Μια νέα αρχή.



Όλα τα συστήματα που είναι σε ισχύ από άνθρωπο δημιουργήθηκαν για τον άνθρωπο. Ατελές ον ο άνθρωπος, καθώς σε νηπιακή κατάσταση ακόμα η εξέλιξή του, στην προσπάθεια του να δημιουργήσει έναν κόσμο καλύτερο ανέλαβε την Υποχρέωση για τους συνανθρώπους του θεωρώντας ότι η μάζα είναι ανίκανη.

 Έχουμε θέσει ως στόχο το κέρδος, τόσος πόλεμος διαφημίσεων καθημερινά που δεχόμαστε, τόσα πρότυπα ‘’παραποιημένα’’ εσωτερικά, ψυχικά, αλλά τόσο όμορφα στα μάτια, πρέπει να είσαι πολύ δυνατός για να αντέξουν οι άμυνες σου απέναντι σε αυτόν τον πόλεμο.

Τα ιερατεία έχουν χάσει την δύναμή τους, έχουν διεφθαρεί, την δόξα πολλοί εμίσησαν το χρήμα ουδείς! Αυτό που κάποτε ήταν δοκιμασία τώρα κατάντησε εξαγορά, εξαγοράζουν την περίοδο της δοκιμασίας και στέφονται ‘’ιερείς’’, μύστες, δώσε όποια ονομασία επιθυμείς. Δεν έμεινε τίποτα όρθιο, και όσα δείχνουν αλώβητα το κάνουν μόνο για να κρατήσουν την αισθητική μύηση και όχι την πραγματική.

Η έπαρση τους έχει καταλάβει και εσύ βρίσκεσαι στην μέση, μόνος-η.

Θέλουν υποταγείς και όχι ελεύθερους, θέλουν σκλάβους και όχι συντρόφους. Θα συνεχίσουν να φέρονται ως οι μόνοι που κατέχουν  σε έναν συναισθηματικό πόλεμο που σκοπό έχει να δείξει ότι εσύ δεν είσαι πλήρης, ότι είσαι άδειος μακριά από αυτούς. Μην ξεχνάμε την ιστορία που διηγήθηκε η Dion Fortune για τα παιδικά της χρόνια, ίσως να είναι μια φανταστική ιστορία που πλάθει κάθε  παιδί ώστε να ρίξει τις ευθύνες της όποιας αποτυχίας του επιρρίπτουν στους άλλους, φανταστική ή όχι αυτός ο πόλεμος είναι γεγονός.

Ξεκινάει καταρχήν μέσα από την οικογένεια, από τους γονείς προς τα παιδιά και επεκτείνεται στο σχολείο και καταλήγει στην ίδια την κοινωνία. Αναθρέφουμε δούλους και όχι ελεύθερα σκεπτόμενα άτομα, καταπιέζουμε προσωπικότητες αντί να της βοηθάμε. Ένα από τα όπλα του Ανθρώπου είναι η φαντασία, και η φαντασία δεν έχει όρια, ειδικά στα παιδιά, μεγαλώνοντας η ίδια η ζωή θέτει τα όρια της φαντασίας. Αναλάβαμε όμως εμείς αυτήν την υποχρέωση και την μεταβιβάζουμε στους άλλους, μην χαθεί ο έλεγχος στο παιδί, όπως στερηθήκαμε εμείς να στερήσουμε και στην  επόμενη γενιά, να μην την στερήσουμε όμως από τα παιχνίδια που στερηθήκαμε εμείς, από την πολύ τηλεόραση και τα υπερβολικά πάρτυ.

 Την υποχρέωση στην συνέχεια την αναλαμβάνουν τα ‘’ιερατεία΄΄, πολιτικά ή θρησκευτικά, και αυτή η δυαδικότητα να κυριαρχεί παντού. Αν δεν είσαι μαζί μου είσαι εναντίον μου! Τα θρησκευτικά έχασαν την μάχη από την στιγμή που δεν σεβάστηκαν την επιλογή, τα πολιτικά από την στιγμή που έπαψαν να σε σέβονται. Όλα καταρρέουν γύρω μας και αυτό είναι καλό, είναι καλό διότι ήταν σίγουρο πως ότι δημιουργήθηκε με σκοπό το εφήμερο ή την καταχρηστική εξουσία αργά η γρήγορα θα κατέρρεε.  Ήταν βέβαιο πως στην εποχή που εισερχόμαστε κάθε τι της προηγούμενης θα άλλαζε, πως ο ‘’φανταστικός’’ κόσμος των Ιχθύων θα ανατρεπόταν από τον ψυχρό ρεαλισμό του Υδροχόου. Αυτό φοβούνται όλα τα ιερατεία, και ότι φοβούνται αυτοί σου το παρουσιάζουν ως κακό, από το αβέβαιο καταναλωτικό αύριο μέχρι και την επικράτηση κάθε τι θρησκευτικά κακού,  και είμαστε ακόμα στην αρχή.

 Στην λήθη να ρίξουμε το χρυσό γένος του ισιόδου, στην λήθη και  τον ‘’παράδεισο’’ του συναισθηματικά πρωτόγονου Ανθρώπου, να σταματήσουμε να ευελπιστούμε σε θείες και εξωγήινες παρεμβάσεις για την επίλυση των δεινών μας, έρχεται ο καιρός που θα ζητηθεί να στηριχτούμε σε εμάς αν θέλουμε να προχωρήσουμε, όπως τα παιδιά, σε ηλικία που γίνονται ανεξάρτητα μεγαλουργούν, θα ζητηθεί να πάψουμε να ζούμε στον κόσμο του φόβου και να επιλέξουμε τι κόσμο θα ξαναχτίσουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: