Μικρό παιδι

όσο αγνό είναι το καλό τόσο αγνό είναι το κακό....

το καλό δεν ξέρει ότι πράτει καλό, το κακό δεν γνωρίζει ότι πράτει κακό..

ο θάνατος θα υπάρχει όσο υπάρχει και η ζωή....

και το σκοτάδι όσο υπάρχει φώς....

το ναι όσο υπάρχει το όχι ...

και ο χειμώνας όσο το καλοκαίρι...

το αρσενικό και το θηλυκό ένα μπορεί να γίνουν..

αυτό όμως δεν θα αναιρέσει την μια φύση προς την άλλη...

ποια η διαφορά αν υπηρετείς τον ιδρυτή ή τον έξωαποδώ...?

αν βρεθείς στα ΄΄καζάνια΄΄ ή στα απέραντα καταπράσινα λιβάδια..?

Μήπως θα αλλάξει ρου ο ποταμός ?

μηπως η βροχή απο κάτω προς τα πάνω?

η ζωή θα συνεχίσει να υπάρχει, εκεί μακριά στα σύνορα του σύμπαντος..

και ο θάνατος στις μαύρες τρύπες...

το 3 ως αριθμός μπορεί να πάψει να αποτελεί μυστήριο...

και το 11 να γίνει θείο...

λές το γκόλεμ που θα σταθεί μπροστά σου να έχει την δύναμη να σε αποτρέψει απο αυτό που αναζητάς?

η ο άγγελος να σε βοηθήσει?

η επιλογή θα σε οδηγήσει στις πύλες, ακόμα και μέσα απο τις φλόγες αν διαβείς...

και ο ποταμός θα συνεχίσει την πορεία του αυτή, όπως τόσους αιώνες κάνει...

η βροχή θα συνεχίσει να πέφτει απο ψηλά, ακόμα και αν ψάρια καταβάσει...

και όμως εσύ ως μικρό παιδί κύκλους , ευθείες, τεθλασμένες, σπείρες και γωνίες στην άμμο ζωγραφίζεις...


My Playlist

cube


Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2008

H Ευγονική στην Καθημερινότητά μας

Διάβαζα ένα άρθρο για την HGP - «Σχέδιο Aνθρωπίνων Ομάδων Xρωμοσωμάτων»,που ξεκίνησε απο μία γυναίκα της φυλής Γκουαγιάμι του Παναμάκαι και σκεφτόμουν, μπορεί η ευγονική των λαών, "βελτίωση της φυλής",  σαν ιδέα και ενέργεια να απέτυχε στην πρώτη της εφαρμογή λίγο πρίν απο τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, βλέποντας όμως τις νέες προσπάθειες είτε συλλογικές είτε ατομικές και μάλιστα με πρόσφατα Ευρωπαικά παραδείγματα, η ευγονική ήταν και για πολλούς είναι ακόμα η κορωνίς μιας καθημερινής εφαρμογής, ξεκινάει απο τους φίλους και επεκτέινεται και στους συγγενείς, μια ευγονική που υποδέχεται τον Άνθρωπο στην εποχή του Υδροχόου και χτυπάει στην ρίζα  στην υποκρισία που κληροδοτήθηκε απο θρησκευτικά και φιλοσοφικά ρεύματα.

Θέλω καθαρό μυαλό, θέλω καθαρή ψυχή,  και αυτό συνεπάγεται με ράπισμα ή απομάκρυνση όποιων είναι κοντά μου και με μολύνουν. Το δέξου τον φίλο σου με τα ελλατώματά του μας έφερε σε χαοτική κατάσταση και αναρωτιέμαι πότε αυτό το μπαλόνι των καθημερινών σχέσεων θα "σκάσει". Ξεκινήσαμε να πυροβολούμε τους γείτονες μας για μια θέση παρκαρίσματος, η συνέχεια τρομακτίκη μόνο θα είναι. 

Φωνάζω για παραβίαση ΚΟΚ αλλά αν την παραβίαση την έχει κάνει φίλος σωπαίνω, το πολύ να τον παρατηρήσω, μαζί του όμως και η επόμενη μέρα θα με βρεί και αυτός θα συνεχίζει να παραβιάζει τον ΚΟΚ. Όσες προσπάθειες να λογικευτεί έχουν περισσότερες πιθανότητες να πέσουν στο κενό παρά να μάθει απο την παρατήρηση, εφόσον την παραβίαση την έκανε έστω και "εν βρασμό ψυχής" το σίγουρο είναι πως εφόσον ο κόσμος γύρω μας κινείται εν βρασμώ ψυχής τότε θα την ξαναπραγματοποιήσει (ένα παράδειγμα). 

Φοβόμαστε να δημιουργήσουμε ένα καθαρό περιβάλον γύρω μας, φοβόμαστε την κρίση, φοβόμαστε το άγνωστο αυριο που μπορεί να μας ρίξει στην ανάγκη, φοβόμαστε να είμαστε ο ευατό μας! 

Ο φίλος σε προσβάλει, ο συγγενής σε προσβάλει αρκετές φορές με έμμεσες καθημερινές ενέργειες και εσύ αποδέχεσαι την προσβολή που γίνεται πια καθημερινότητα σου. Κρίνει τους άλλους και πράτει αμέσως μετά αυτά που έκρινε. Έχει μολύνει το μυαλό σου και συνεχίζει να μολύνει την όση αγνότητα έχει απομείνει μέσα σου, μέρα με την ημέρα. Πως να ζητήσεις περισσότερα, πως ζητάς περισσότερα απο τον-τους Θεο-ύς όταν έχεις κάνει τόσες υποχωρήσεις στην καθημερινή σου ζωή? 

Ευγονική στην καθημερινότητα μας, καθαροι φίλοι-συγγενείς, καθαρό μυαλό, καθαρή ψυχή. Αν αυτό οδηγεί στην μοναξιά,για κάποιους, απο τους λίγους που θα μείνουν κοντά του ή στον κανέναν, τότε καλύτερα η μοναξιά απο επιλογή παρά η σκλαβιά της μοναξιάς απο την κοινωνική ψευδαίσθηση που υπάρχει γύρω μας.


2 σχόλια:

elsa είπε...

eygoniki...

to brika tromera endiaferon to sxolio sou..opote ekana tautotita sto google
gia na afino sxolia..apo edo kai pera
genika poli endiaferonta osa grafeis

bravo den to perimena..sinexiseee

Sammael είπε...

σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου, ακούγεται ακραίο, είναι ακραία αντιμετώπιση του συνανθρώπου δεν βρίσκω όμως άλλη οδό για να σταματήσω την διαμάχη μέσα μου, ανάμεσα σε αυτό που επιτάσσει η λογική, και σε αυτό που αντιμετωπίζω καθημερινά..