Μικρό παιδι

όσο αγνό είναι το καλό τόσο αγνό είναι το κακό....

το καλό δεν ξέρει ότι πράτει καλό, το κακό δεν γνωρίζει ότι πράτει κακό..

ο θάνατος θα υπάρχει όσο υπάρχει και η ζωή....

και το σκοτάδι όσο υπάρχει φώς....

το ναι όσο υπάρχει το όχι ...

και ο χειμώνας όσο το καλοκαίρι...

το αρσενικό και το θηλυκό ένα μπορεί να γίνουν..

αυτό όμως δεν θα αναιρέσει την μια φύση προς την άλλη...

ποια η διαφορά αν υπηρετείς τον ιδρυτή ή τον έξωαποδώ...?

αν βρεθείς στα ΄΄καζάνια΄΄ ή στα απέραντα καταπράσινα λιβάδια..?

Μήπως θα αλλάξει ρου ο ποταμός ?

μηπως η βροχή απο κάτω προς τα πάνω?

η ζωή θα συνεχίσει να υπάρχει, εκεί μακριά στα σύνορα του σύμπαντος..

και ο θάνατος στις μαύρες τρύπες...

το 3 ως αριθμός μπορεί να πάψει να αποτελεί μυστήριο...

και το 11 να γίνει θείο...

λές το γκόλεμ που θα σταθεί μπροστά σου να έχει την δύναμη να σε αποτρέψει απο αυτό που αναζητάς?

η ο άγγελος να σε βοηθήσει?

η επιλογή θα σε οδηγήσει στις πύλες, ακόμα και μέσα απο τις φλόγες αν διαβείς...

και ο ποταμός θα συνεχίσει την πορεία του αυτή, όπως τόσους αιώνες κάνει...

η βροχή θα συνεχίσει να πέφτει απο ψηλά, ακόμα και αν ψάρια καταβάσει...

και όμως εσύ ως μικρό παιδί κύκλους , ευθείες, τεθλασμένες, σπείρες και γωνίες στην άμμο ζωγραφίζεις...


My Playlist

cube


Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2008

Οι Δύο Συναγωγές


Υπάρχουν αναφορές ότι ο Ροβινσώνας Κρούσος ήταν Εβραίος.
Μια μέρα, ύστερα απο χρόνια μοναξιάς, είδε ένα πλοίο να περνάει απο το νησί και του έκανε σινιάλο. Τον είδαν. Ο πλοίαρχος επιβιβάστηκε με μερικούς ναύτες σε μια βάρκα και βγήκε στο νησί. Ο Ροβινσώνας του εξέθεσε τη θλιβερή κατάσταση του και του ζήτησε να τον οδηγήσει στην Αγγλία. Ο πλοίαρχος, που ήταν Άγγλος, δέχθηκε.
"Επιβιβαστείτε στη βάρκα" του είπε.
"Πριν φύγω θα ήθελα να σας δείξω όλες τις εγκαταστάσεις μου. Μου επιτρέπετε? Πέρασα τόσα χρόνια στο νησί αυτό. Θα κρατήσει λίγα μόνο λεπτά".
"Πολύ ευχαρίστως" του απάντησε ο πλοίαρχος που ήταν άνθρωπος ευγενικός.
Ο Ροβινσώνας τον οδήγησε στο εσωτερικό του νησιού .
"Εδώ μπροστά σας", είπε ο Ροβινσώνας, "βρίσκεται η κύρια κατοικία μου. Με τον κύριο φράχτη. Δίπλα το μέρος για τις κατσίκες, μετά η συναγωγή μου. Λίγο πιο πέρα βλέπετε τον στάβλο, το αμπέλι, η δεύτερη συναγωγή..."
"Με συγχωρείτε", του είπε ο πλοίαρχος κάπως ξαφνιασμένος, "αλλά είστε εντελώς μόνος στο νησί?"
"Ολομόναχος".
"Τότε γιατί χτίσατε δύο συναγωγές?"
"Είναι απλό", του είπε ο Ροβινσώνας. "Υπάρχει η συναγωγή στην οποία πηγαίνω κι αυτή στην οποία δεν πηγαίνω".

Δεν υπάρχουν σχόλια: