Μικρό παιδι

όσο αγνό είναι το καλό τόσο αγνό είναι το κακό....

το καλό δεν ξέρει ότι πράτει καλό, το κακό δεν γνωρίζει ότι πράτει κακό..

ο θάνατος θα υπάρχει όσο υπάρχει και η ζωή....

και το σκοτάδι όσο υπάρχει φώς....

το ναι όσο υπάρχει το όχι ...

και ο χειμώνας όσο το καλοκαίρι...

το αρσενικό και το θηλυκό ένα μπορεί να γίνουν..

αυτό όμως δεν θα αναιρέσει την μια φύση προς την άλλη...

ποια η διαφορά αν υπηρετείς τον ιδρυτή ή τον έξωαποδώ...?

αν βρεθείς στα ΄΄καζάνια΄΄ ή στα απέραντα καταπράσινα λιβάδια..?

Μήπως θα αλλάξει ρου ο ποταμός ?

μηπως η βροχή απο κάτω προς τα πάνω?

η ζωή θα συνεχίσει να υπάρχει, εκεί μακριά στα σύνορα του σύμπαντος..

και ο θάνατος στις μαύρες τρύπες...

το 3 ως αριθμός μπορεί να πάψει να αποτελεί μυστήριο...

και το 11 να γίνει θείο...

λές το γκόλεμ που θα σταθεί μπροστά σου να έχει την δύναμη να σε αποτρέψει απο αυτό που αναζητάς?

η ο άγγελος να σε βοηθήσει?

η επιλογή θα σε οδηγήσει στις πύλες, ακόμα και μέσα απο τις φλόγες αν διαβείς...

και ο ποταμός θα συνεχίσει την πορεία του αυτή, όπως τόσους αιώνες κάνει...

η βροχή θα συνεχίσει να πέφτει απο ψηλά, ακόμα και αν ψάρια καταβάσει...

και όμως εσύ ως μικρό παιδί κύκλους , ευθείες, τεθλασμένες, σπείρες και γωνίες στην άμμο ζωγραφίζεις...


My Playlist

cube


Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2008

Το Μακρύ Ποτάμι



Ένας δυτικός άκουσε να μιλάνε για έναν φημισμένο δάσκαλο που ζούσε απομονωμένος σε κάποιο απο τα βουνά του Θιβέτ. Αποφάσισε να βρεί αυτόν τον άγιο άνθρωπο και να μάθει τα μυστικά της ζωής. Πούλησε όλα τα υπάρχοντά του, κίνησε τις απαραίτητες διαδικασίες, και ξεκίνησε να τον βρεί.
Το ταξίδι ήταν πολύ δύσκολο αφού έφτασε στο Θιβέτ έπρεπε να περπατήσει χιλιόμετρα ολόκληρα μέσα στον πάγο και το κρύο. Ο δυτικός έφτασε τελικά στον ηλικιωμένο άντρα, που ζούσε μισόγυμνος μέσα στη μοναξιά.
Τον ρώτησε ευθύς τι είναι η ζωή.
Ο ερμίτης συλλογίστηκε για λίγο και μετά του αποκρίθηκε:

"Η ζωή γιέ μου, είναι ένα μακρύ ποτάμι που η πηγή του είναι η μέρα γέννησης και που....."

Ο δυτικός τον διέκοψε απότομα. Φαινόταν πολύ θυμωμένος.
"Τι ξόδεψα όλα μου τα χρήματα κι έκανα τέτοιο ταξίδι για να έρθω εδώ και να ακούσω αυτή την ανοησία? Ότι η ζωή είναι ένα μακρύ ποτάμι! Καλύτερα να έμενα στο σπίτι μου! Τόσος χρόνος χαμένος γι' αυτήν την κοινοτοπία, αυτή την ηλιθιότητα!"

Ο ερημίτης που φαινόταν ανήσυχος, τον ρώτησε:

"Πως? Η ζωή δεν είναι ένα μακρύ ποτάμι?"

Δεν υπάρχουν σχόλια: