Μικρό παιδι

όσο αγνό είναι το καλό τόσο αγνό είναι το κακό....

το καλό δεν ξέρει ότι πράτει καλό, το κακό δεν γνωρίζει ότι πράτει κακό..

ο θάνατος θα υπάρχει όσο υπάρχει και η ζωή....

και το σκοτάδι όσο υπάρχει φώς....

το ναι όσο υπάρχει το όχι ...

και ο χειμώνας όσο το καλοκαίρι...

το αρσενικό και το θηλυκό ένα μπορεί να γίνουν..

αυτό όμως δεν θα αναιρέσει την μια φύση προς την άλλη...

ποια η διαφορά αν υπηρετείς τον ιδρυτή ή τον έξωαποδώ...?

αν βρεθείς στα ΄΄καζάνια΄΄ ή στα απέραντα καταπράσινα λιβάδια..?

Μήπως θα αλλάξει ρου ο ποταμός ?

μηπως η βροχή απο κάτω προς τα πάνω?

η ζωή θα συνεχίσει να υπάρχει, εκεί μακριά στα σύνορα του σύμπαντος..

και ο θάνατος στις μαύρες τρύπες...

το 3 ως αριθμός μπορεί να πάψει να αποτελεί μυστήριο...

και το 11 να γίνει θείο...

λές το γκόλεμ που θα σταθεί μπροστά σου να έχει την δύναμη να σε αποτρέψει απο αυτό που αναζητάς?

η ο άγγελος να σε βοηθήσει?

η επιλογή θα σε οδηγήσει στις πύλες, ακόμα και μέσα απο τις φλόγες αν διαβείς...

και ο ποταμός θα συνεχίσει την πορεία του αυτή, όπως τόσους αιώνες κάνει...

η βροχή θα συνεχίσει να πέφτει απο ψηλά, ακόμα και αν ψάρια καταβάσει...

και όμως εσύ ως μικρό παιδί κύκλους , ευθείες, τεθλασμένες, σπείρες και γωνίες στην άμμο ζωγραφίζεις...


My Playlist

cube


Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2008

Έλλειψη προσοχής


Για έλλειψη προσοχής ή εγκληματική αδιαφορία θα μπορούσε κάποιος να κατηγορήσει την ιδιοκτήτρια και τις νηπιαγωγούς στην Πάτρα όπου σήμερα έχασε την ζωή του ένα νήπιο κατά την διάρκεια παιγχνιδιού. Τα κορδόνια απο το φούτερ έμπλεξαν σε παιδική κατασκευή , τσουλήθρα, με αποτέλεσμα τον "τυχαίο" απογχονισμό του παιδιού. Και ρωτώ, αύριο στους νηπιακούς θα γίνει έλεγχος των νηπίων στο τι φοράνε?!

Η λύση είναι η αφαίρεση, όπως στους φιλακισμένους, κάθε είδους κορδονιού ακόμα και παπουτσιών ώστε να προβλεφθεί το όποιο ατύχημα ή ο έλεγχος και υπενθύμιση των υποχρεώσεων στις νηπιαγωγούς?!
Πόσα νήπια μπορεί να προσέχει μια νηπιαγωγός όταν εμείς ως γονείς που έχουμε ένα ή δύο και πάλι όσο και αν τα προσέχουμε κάποια στιγμή θα ξεφύγουν της προσοχής και θα χτυπήσουν.
Και θέτουν οι νόμοι ή οι κανονισμοί πως για Χ νήπια μια νηπιαγωγός και ερωτώ, όλα τα νήπια συμπεριφέρονται το ίδιο?!
Τι είναι πρόβατα ή ρομπότ ώστε να επιδιώκουμε-νε μια συμπεριφορά, αυτή του στρατιώτη?!
Θλίψη με γεμίζει ο άδικος χαμός του νηπίου, τι να πείς σε αυτούς του γονείς που το πρωί άφησαν ένα χαμογελαστό παιδί στον βρεφικό σταθμό και παρέλαβαν αργότερα μια σωρό, αλλά πριν αρχίσουμε, εμείς οι υπόλοιποι, οι γονείς δικαιολογημένα είναι οργισμένοι, να κατηγορούμε την νηπιαγωγό και την ιδιοκτήτρια ας σκεφτούμε πόσες φορές την γλυτώσαμε ή κοντέψαμε να ρθούμε στην θέση τους αλλά και αυτής των γονέων.
Πόσες ακόμα θα την γλυτώσουμε, αν την γλυτώσουμε, και πόσες φορές δεν θα πούμε απο μέσα μας απευθυνόμενοι στο παιδί μας.....

Γνωρίζω πως κάποια στιγμή θα διαφύγεις της προσοχής μου
είναι τόσα που πρέπει να κάνω και εσύ ανταρτάκι είσαι,
η καθημερινή ευχή μου όμως είναι:
όταν χτυπήσεις, να μην χτυπήσεις πολύ!


4 σχόλια:

Nullius_Rei είπε...

Γι' αυτό ξάδερφε φωνάζουμε εμείς οι γυμναστές! Την ώρα του παιχνιδιού, τα παιδιά ΔΕ πρέπει να παίζουν ανεξέλεγκτα στο προαύλιο και οι δασκάλες νηπιαγωγοί να πίνουν καφέ και να κουβεντιάζουν μεταξύ τους. Και φυσικά δεν ξέρουν και δε μπορούν να τα βάλουν να κάνουν κάτι άλλο. Ακόμη όμως και στα νήπια, υπάρχει το οργανωμένο και στοχευμένο παιχνίδι, το οποίο και ευχάριστο είναι και επικερδές για το νήπιο και πολύ πιο ασφαλές!
Για να γίνει όμως αυτό, είναι απαραίτητο να υπάρχει και ένας γυμναστής σε κάθε νηπιαγωγείο, ο οποίος θα κάνει ακριβώς αυτή τη δουλειά. Δηλαδή, θα οργανώνει το χρόνο του διαλείμματος σύμφωνα με τους εκπαιδευτικούς σκοπούς της άθλησης και της ψυχαγωγίας.
Επειδή δηλαδή στα χρόνια μας δεν υπήρχε γυμναστής στα νήπια δε πρέπει να υπάρχει και τώρα? Η δεν είναι απαραίτητη η παρουσία του? Φυσικά και όχι! Στην Ελλάδα όμως είναι αναγκαίο να γίνονται πρώτα τα δυσάρεστα και μετά να παίρνονται οι αποφάσεις, όπως λέμε δηλαδή "η εγχείρηση πέτυχε, ο ασθενής όμως απεβίωσε..)

Sammael είπε...

Και οι γυμναστές αγαπητέ μου εξάδερφε τι είναι?! μήπως άνθρωποι δεν είναι και αυτοί ή η προσοχή τους θα είναι εξολοκλήρου πάνω στα παιδιά?! Μήπως δεν θα έχουν κινητό μαζί τους, δεν έχουν σχέσεις-δεσμούς ή μήπως με μια "ελαφριά" ασθένεια, αλλά και με όλα τα παραπάνω, θα μένουν ανεπηρέαστοι?! Θα έρθει κάποια στιγμή, η με την ιβόνη ή με κάποια άλλη και θα με θυμηθείς, όσο και να προσέχεις τα παιδιά θα έρθει η στιγμή που θα "ξεφύγουν" της προσοχής σου, είναι στην φύση των νηπίων αλλά και των παιδιών να "κρύβονται" και να "ξεφεύγουν"....:))

Nullius_Rei είπε...

Συμφωνώ, αλλά έχει διαφορά το να προσπαθεί το παιδί να βρει με βάση την επαγωγική μέθοδο με πόσα μέρη του σώματος του στηρίζεται στο έδαφος όταν περπατάει ή όταν προχωράει στα τέσσερα, από το να τρέχει ένα παιδάκι μόνο του και να κάνει τσουλήθρα. Επειδή κάναμε και εμείς τσουλήθρα και δε πάθαμε τίποτα δε σημαίνει οτι είναι και σωστό. Εδώ να φανταστείς βγάλανε την άμμο γιατί λένε οτι έχει μικρόβια! Οι προηγούμενες γενιές μόνο χώμα είχαν! Φαντάσου λοιπόν πόσα άπειρα πράγματα μπορεί να κάνει ένα παιδί όταν όμως κατευθείνεται και δεν παίζει μόνο του. Τώρα αν αυτός που θα κάνει αυτή τη δουλειά την κάνει καλά ή κάθεται και δε δίνει πενιά, αυτό είναι ένα θέμα που σε όλους τους χώρους ισχύει. Μήπως και στο χώρο που βρισκόμαστε τώρα δεν είναι έτσι?

Sammael είπε...

Μην ωραιοποιείς την αναγκαιότητα παρουσίας γυμναστή στα νήπια διότι η παρουσία του στις άλλες βαθμίδες εκαπιδεύσεως σε πολλές περιπτώσεις είναι απλά διακοσμιτική. Αναφέρομαι στον άνθρωπο και όχι σε θεσμούς ή μελλοντικές πρακτικές. Η στιγμή της απροσεξίας ή της στιγμιαίας αφηρημάδας δεν κάνει διαχωρισμό σε γυμναστή-εκπαιδευτικό-γονέα κ.α.Και όταν συμβεί κάτι σε νήπιο ή παιδί παρουσία γυμναστή τι θα αρχίσουμε να σκεφτόμαστε μετά ως λύση?!
Όσο για τα άπειρα πράγματα που αναφέρεις θα ήθελα μερικά παραδείγματα διότι μην ξεχνάς πως με το ελεύθερο παιχνίδι αναπτύσονται πολλά, προσωπικότητα κ.α μα πάνω απ'όλα φαντασία, μήπως θα στερήσουμε και την φαντασία απο τα παιδιά?! Τι κόσμο θέλουμε να δημιουργήσουμε αν στερήσουμε την φαντασία απο αυτά?!