Μικρό παιδι

όσο αγνό είναι το καλό τόσο αγνό είναι το κακό....

το καλό δεν ξέρει ότι πράτει καλό, το κακό δεν γνωρίζει ότι πράτει κακό..

ο θάνατος θα υπάρχει όσο υπάρχει και η ζωή....

και το σκοτάδι όσο υπάρχει φώς....

το ναι όσο υπάρχει το όχι ...

και ο χειμώνας όσο το καλοκαίρι...

το αρσενικό και το θηλυκό ένα μπορεί να γίνουν..

αυτό όμως δεν θα αναιρέσει την μια φύση προς την άλλη...

ποια η διαφορά αν υπηρετείς τον ιδρυτή ή τον έξωαποδώ...?

αν βρεθείς στα ΄΄καζάνια΄΄ ή στα απέραντα καταπράσινα λιβάδια..?

Μήπως θα αλλάξει ρου ο ποταμός ?

μηπως η βροχή απο κάτω προς τα πάνω?

η ζωή θα συνεχίσει να υπάρχει, εκεί μακριά στα σύνορα του σύμπαντος..

και ο θάνατος στις μαύρες τρύπες...

το 3 ως αριθμός μπορεί να πάψει να αποτελεί μυστήριο...

και το 11 να γίνει θείο...

λές το γκόλεμ που θα σταθεί μπροστά σου να έχει την δύναμη να σε αποτρέψει απο αυτό που αναζητάς?

η ο άγγελος να σε βοηθήσει?

η επιλογή θα σε οδηγήσει στις πύλες, ακόμα και μέσα απο τις φλόγες αν διαβείς...

και ο ποταμός θα συνεχίσει την πορεία του αυτή, όπως τόσους αιώνες κάνει...

η βροχή θα συνεχίσει να πέφτει απο ψηλά, ακόμα και αν ψάρια καταβάσει...

και όμως εσύ ως μικρό παιδί κύκλους , ευθείες, τεθλασμένες, σπείρες και γωνίες στην άμμο ζωγραφίζεις...


My Playlist

cube


Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2008

Υπάρχει θεός?





"Κάποιος ρώτησε τον κύριο Κόινερ αν υπάρχει Θεός. Ο κ. Κόινερ του είπε:
Σε συμβουλεύω να σκεφτεις αν η συμπεριφορά σου θ' αλλάξει ανάλογα με την απάντηση που θα δώσεις στο ερώτημα. Αν δεν αλλάξει τότε η ερωτηση ειναι περιττή. Αν θ' αλλάξει τότε μπορώ τουλάχιστον να σε βοηθήσω λέγοντας πως εσύ αποφάσισες κιόλας: χρειάζεσαι έναν Θεό"


Ιστορίες του κύριου Κόινερ, 1956

12 σχόλια:

Nullius_Rei είπε...

Το να υπάρχει ή όχι θεός χωρίς αυτό να συνεπάγεται τίποτα δεν έχει καμία σημασία. Όταν λέμε οτι υπάρχει θεός, αυτομάτως δεχόμαστε και μια σειρά από πράγματα τα οποία είναι αλληλένδετα, όπως η κρίση, η δικαιοσύνη, η αγάπη, το καλό και το κακό ως αντίθετες έννοιες και όχι ως αλληλοσυμπληρούμενες, και φυσικά η μετα-θάνατον ζωή.

Το πρώτο γνώρισμα του να πιστεύει κάποιος (ακόμα και σε ένα αντικείμενο) είναι η ελπίδα. Η ελπίδα οτι αυτό που πρεσβεύει αυτό που πιστεύει ο καθένας θα γίνει πραγματικότητα.

Έτσι αν πιστεύεις στον ορθόδοξο θεό πιστεύεις πολύ απλά οτι η αγάπη ενυπάρχει σε όλα τα πράγματα (ακόμη και στο κακό) και οτι η αγάπη αρκεί για να σε φτάσει όσο πιο κοντά γίνεται στο θεό.

Όσο για το θέμα της μετα-θάνατον ζωής μπορείς να επιλέξεις να πιστεύεις, αν οι πρόγονοι σου που έφυγαν από αυτόν τον κόσμο έχουν χαθεί για πάντα ή αν θα τους συναντήσεις κάπου στο βασίλειο του θεού (όποιου θεού).

Αν θέλεις τη δική μου άποψη, θα ρθει η μέρα που η στιγμή που τα τρία ξαδέρφια και ο παππούς θα είναι και πάλι αγκαλιά και γελάνε μπροστά στη φωτογραφία..

Sammael είπε...

Με συγχωρείς αλλά μήπως θέλεις να πείς ότι αν δεν υπήρχε η θρησκεία δεν θα γνωρίζαμε την αγάπη, την δικαιοσύνη, την κρίση, δεν θα αντιλαμβανόμασταν το κακό και το καλό στις ενέργειές μας?! Τι πρέπει να ξεθάψουμε, τις δέκα εντολές, τα δελφικά παραγγέλματα ή τον Επίκουρο, μήπως ο Επίκουρος ή άλλοι φιλόσοφοι χρειαζόταν τον Θεό για να διάγουν μια ορθή ζωή, να έχουν μια ορθή κρίση, μήπως οι άθεοι, οι σκεπτικιστές κ.α δεν γνωρίζουν την αγάπη ή δεν θα την γνωρίσουν καθόλου αφού έχουν απαρνηθεί τον θεό?!Ποιος χρειάζεται τον θεό αλήθεια, ένας Άνθρωπος ή ένα ανθρωποειδές?!

Nullius_Rei είπε...

Θα τα γνώριζες όλα αυτά μεν, δε θα ήταν αναγκαίο να τα πιστεύεις ή και να τα περιμένεις δε! Και τελικά αυτό που παροτρύνει όλους τους ανθρώπους για να πιστέψουν σε κάτι είναι η αναζήτηση της ευτυχίας! Μπορεί να μπορείς να ζει κανείς μια ορθή ζωή, το θέμα είναι τι μπορεί να σε κάνει να ζεις μια ευτυχισμένη ζωή. Και η ευτυχία όταν είναι ένα κοινώς αποδεκτό αγαθό, μπορεί να γίνει αντικειμενική. Μπορεί για κάποιον η ευτυχία να είναι να ζει μέσα σε ένα πυθάρι, με βάση ποιες αρχές όμως που διάγουν την ευτυχία, μπορεί να πει κανείς οτι έτσι είναι όντως ευτυχισμένος? Μπορείς να πεις οτι γνωρίζεις το φως, όταν έχεις δει μόνο μια ηλιακτίδα?
Εκεί λοιπόν έρχεται η συμβολή του θεού. Που όχι μόνο σου υπόσχεται μια ευτυχισμένη ζωή (είτε σε αυτήν είτε στη μεταθάνατον, ανάλογα τη θρησκεία), αλλά σου δείχνει και τον τρόπο! (και πάλι ανάλογα με τη θρησκεία). Το να γνωρίζει κανείς άπταιστα την επιστήμη ή τη λογική σκέψη δε σημαίνει οτι γνωρίζει και πως να είναι ευτυχισμένος πραγματικά! Και για να καταλάβεις περίπου τι εννοώ να και ένα παράδειγμα:
Μπορείς να δεις ένα δέντρο πως κουνιέται ανάλογα με τον αέρα και να χαρείς με την αρμονική και αέναη κίνηση του δέντρου. Μπορείς όμως να δεις το ίδιο δέντρο και μέσα από την κίνηση του να ακούσεις το θεό να σου μιλάει..Δυο χαρές, αλλά όχι ίδιες! (προϊόν φαντασίας η δεύτερη μπορεί να πει ο άπιστος, την ευτυχία που έχει νιώσει αυτός που πιστεύει όμως, δε θα τη νιώσει ποτέ ο πρώτος!)

Sammael είπε...

Η ευτυχισμένη ζωή είναι και ορθή ζωή?! Κοινώς αποδεκτό αγαθό είναι η ευ-τυχία, η καλή τύχη, η ευδαιμονία που μάλλον αναφέρεσαι δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύεται απο την καλή τύχη, διότι ευδαιμονία υπάρχει και στην σιωπή, η ευδαιμονία είναι υποκειμενική, όπως και η ευτυχία, με άλλα είσαι ευτυχισμένος και ψυχικά ικανοποιημένος εσύ με άλλα είναι κάποιος άλλος. Ευτυχισμένος μπορεί να ήταν ο παΐσιος, ευτυχισμένος σίγουρα ήταν ο Βούδας μα πάνω απ'όλα ευτυχισμένος ήταν ο Επίκουρος, ο Διογένης ο Osho κ.α. Όσο για το παράδειγμα που αναφέρεις να σου υπενθυμίσω πως είναι παγανιστικό, λατρεία της φύσης, αν το έλεγες πριν καιρό μπορεί και να σε καίγανε για μάγο, είναι New age αντίληψη αυτή για να μην πώ ανατολική καθαρά, και όχι ορθόδοξη. Το θείο όπως αναφέρεις μπορεί να ενυπάρχει στην αέναη κίνηση ενός δέντρου, στην θέα ενός καταπράσινου λιβαδιού ή στην ανατολή του ηλίου, ενυπάρχει επίσης και στο τσίμπημα του φιδιού, στην καυτή λάβα του ηφαιστείου όπως και σε κάθε καταστροφικό στοιχείο της φύσης, δεν νομίζω να νιώθει κάποιος ευχισμένος, ψυχικά ικανοποιημένος, με αυτά οπότε ο άθεος ή ο σκεπτικιστής, θα πρόσθετα εγώ, είναι πιο ευτυχισμένος απο τον πιστό διότι ξέρει πως αυτό είναι μια στιγμή ευτυχίας που σε ανύποπτο χρόνο μπορεί να μετατραπεί σε μια στιγμή δυστυχίας, δεν είναι δυνατόν να ευλογούμε τον Θεό για αυτήν την στιγμή ευτυχίας και την επόμενη στιγμή να καταριόμαστε τον......διά-βολο που μας αφαίρεσε αυτήν την ευτυχισμένη στιγμή, μην καταντήσουμε σαν τον ήρωα του Μοπασσάν!!!

Nullius_Rei είπε...

Όπως όμως είπα όταν η ευτυχία είναι ένα κοινώς αποδεκτό αγαθό, τότε υπάρχει αντικειμενικότητα. Ανά τους αιώνες υπάρχει γραμμένο το πότε ένας άνθρωπος ζει μια ευτυχισμένη ζωή και αυτό είναι αντικειμενικά αποδεκτό (παράδειγμα στην εποχή του Ομήρου). Μπορεί δηλαδή να πει κάποιος οτι είναι ευτυχισμένος με ένα τρόπο ζωής, πόσους έχει ζήσει όμως, πόσες ευτυχίες έχει βρει, και ποια είναι η κοινή γνώμη όσων γνωρίζουν την ευτυχία για αυτό τον τρόπο ζωής? Ειδάλλως ο πιο ευτυχισμένος μπορεί να θεωρηθεί ο τρελός που δεν έχει καμία έννοια και δε πιστεύει πουθενά ούτε καν στην τρέλα του!
Ο ορθόδοξος χριστιανισμός στη βάση του, όταν πρωτοξεκίνησε ήταν η καλύτερα δομημένη στην εφαρμογή θρησκεία και αναπτύχθηκε ραγδαία γιατί ακριβώς άλλαζε ριζικά τον τρόπο ζωής των πιστών! Τώρα βλέπεις να γίνεται πουθενά αυτό? Γι αυτό και ελάχιστοι πιστεύουν στο δόγμα της εκκλησίας όπως το δίνει η τωρινή ιερατική δύναμη. Παρ' όλα αυτά όχι δεν είναι παγανιστική η ιδέα της φύσης (ή τουλάχιστον δεν είναι μόνο). Αρκεί να σου πω οτι όταν ο Ιησούς έμπαινε στη Βηθλεεμ μέχρι και οι πέτρες χαίρονταν! (δεν είμαι και ο καταλληλότερος άνθρωπος για να σου πω για την ορθόδοξη θρησκεία βέβαια,αφού έχω κρατήσει μόνο εκείνα που θεωρώ καλά και έχω πετάξει όλα τα υπόλοιπα!)
Όσο για την καταστροφή αν μπορεί κανείς να δει το θείο σε αυτό τότε νιώθει πάλι ευτυχισμένος! Μη ξεχνάς οτι όλοι οι μάρτυρες κατά τους αιώνες υπόμειναν τα πάνδεινα ακριβώς γιατί πίστευαν οτι ο θεός έχει ένα σχέδιο και οτι ο θεός εκείνη την ώρα είναι πλάι τους! Άρα ένιωθαν πάλι ευδαίμονες!
Τέλος για τον διάβολο (και αυτό μου αρέσει πολύ) αρκεί να σου πω αυτό που είπε ο αινστάιν: το καλό και το κακό είναι όπως το φως και το σκοτάδι. Αν ορίσεις το φως ως μια πηγή μεγάλης λάμψης (π.χ. ήλιος, λάμπα, έκρηξη), τότε το σκοτάδι είναι η απουσία του φωτός! (και αν το σκεφτείς καλά, ο αιστάιν ήταν έτη φωτός μπροστά! Το φως δημιουργείται πάντα από κάτι, ενώ το σκοτάδι, μόνο από την έλλειψη του φωτός!) Έτσι λοιπόν είναι και ο διάβολος, η απουσία του θεού! Και μιας και το θείο είναι παντού και πάντα, και ενυπάρχει μέσα σε όλους μας (σύμφωνα με τις περισσότερες θρησκείες), τότε μάλλον εμείς είμαστε που απομακρυνόμαστε από το θείο και όχι το θείο από εμάς! Άρα δεν είναι μια εξωτερική δύναμη που αλλάζει τα πράγματα, αλλά εμείς οι ίδιοι! Γι αυτό και άσχετα με τη θρησκεία είσαι πάντα κύριος του εαυτού σου και ο θεός δεν εμπλέκεται ποτέ και πουθενά σε αυτό! (δλδ δεν χρείαζεσαι το θεό για να σου πει ποιος είσαι, ή από που έχεις έρθει, αλλά για να σου πει που μπορείς να φτάσεις!)

Nullius_Rei είπε...

Και μιας και αναφέρθηκα που μπορείς να φτάσεις, όταν πιστεύεις οτι έχεις μέσα σου το θείο μπορείς να φτάσεις πολύ πολύ μακρυά! Και να η αγαπημένη μου παραβολή:

Κάποτε ήταν ένας μοναχός, ο οποίος προσευχόταν κάθε μέρα στο θεό. Όταν κάποια μέρα ο μοναχός προσευχήθηκε στο θεό "Θεέ μου βοήθησε με να ακολουθώ πάντα το δρόμο σου, και μείνε κοντά μου ώστε να φωτίζεις την πορεία μου..γιατί έχω ανάγκη και σε χάνω" Όταν έφτασε η ώρα που ο Θεός παρουσιάστηκε μπροστά στον μοναχό του είπε ο Θεός: Έλα να δούμε αν ο δρόμος που χάραξες ήταν κοντά σε Εμένα.. Και όντως δίπλα σε κάθε πατημασιά του μοναχού, υπήρχαν και τα βήματα του Θεού! Σε κάποιο σημείο όμως υπήρχαν μόνο ένα ζευγάρι πατημασιές. Ο μοναχός τότε ρωτάει το Θεό: "Θεέ μου εδώ ήμουν μόνος μου?" Και ο Θεός τότε του απαντάει: "Όχι, εδώ ήταν που σε κρατούσα στην αγκαλιά μου.."

Sammael είπε...

Ιστορίες για να ενισχύουν ενδυναμώνουν την πίστη στα παιδιά είναι αυτή η παραβολή, με κάτι τέτοια και άλλα παρόμοια για ανάσταση νεκρών γέλασαν οι Αθηναίοι Στωικοί και Επικούρειοι όταν εμφανίστηκε μπροστά τους ο Απ. Παύλος:

Πράξεις 17:32
"ακουσαντες δε αναστασιν νεκρων οι μεν εχλευαζον οι δε ειπανα ειπον ακουσομεθα σου παλιν περι τουτου και ουτως ο παυλος εξηλθεν εκ μεσου αυτων"

Αν ήταν έτη φωτός ο Αινστάιν στο φώς και στο σκοτάδι, τότε οι στωικοί και επικούρειοι χάνονται στην μελλοντική εξέλιξη του Ανθρώπου σε θέματα "θρησκείας", πάρε παράδειγμα των Μάρκο Αυρήλιο μέγα στωικό φιλόσοφο.
Όοσ για τον δια-βολο δεν πρόσεξες ότι επίτητδες το έγραψα έτσι, ο διάβολος δεν υπάρχει ως άγγελος (όλοι ήταν άγγελοι πριν την πτώση) υπάρχει ο Σάταν ο Εως-φόρος αλλά διάβολος δεν υπάρχει, εξάλλου ετυμολογικά το δια-βάλλω σημαίνει συκοφαντώ, δυσφημώ, και μην φωτογραφίζυμε πρόσωπα στις έννοιες.
Όσο για την ανάπτυξη στην γέννησή της οι λόγοι είναι γνωστοί, όπως σε κάθε εποχή του ανθρώπου έτσι και σε εκείνη υπήρχαν οι αδύναμοι, οι πτωχοί τω πνευμα και οι φτωχοί στην ζωή, και έυκολα αποδέχεσαι σε αυτήν την κατάσταση μια θρησκεία η οποία λέει ο έχων δύο να δίνει το ένα, και για δικαιοσύνη κλπ στην επόμενη ζωή, για να μην αναφέρω ότι ο βούδας προηγείται του χριστού σε θέματα..πλούτου έμπρακτα, εύκολα μιλάς απο μια διαφορετική κατάσταση για μια άλλη όπως:

Ματθαίος 19: 20-24
20. λεγει αυτω ο νεανισκος παντα ταυτα εφυλαξα εφυλαξαμην εκ νεοτητος μου τι ετι υστερω
21. εφη αυτω ο ιησους ει θελεις τελειος ειναι υπαγε πωλησον σου τα υπαρχοντα και δος τοις πτωχοις και εξεις θησαυρον εν ουρανοις ουρανω και δευρο ακολουθει μοι
22. ακουσας δε ο νεανισκος τον λογον απηλθεν λυπουμενος ην γαρ εχων κτηματα πολλα
23. ο δε ιησους ειπεν τοις μαθηταις αυτου αμην λεγω υμιν οτι δυσκολως πλουσιος δυσκολως εισελευσεται εις την βασιλειαν των ουρανων
24. παλιν δε λεγω υμιν ευκοπωτερον εστιν καμηλον δια τρυπηματος ραφιδος διελθειν η πλουσιον εισελθεινα εις την βασιλειαν του θεου εισελθειν


20. Του λέει ο νεανίσκος: Όλα αυτά τα φύλαξα από τη νιότη μου· τι μου λείπει ακόμα;
21. Του είπε ο Ιησούς: Αν θέλεις να είσαι τέλειος, πήγαινε, πούλησε τα υπάρχοντά σου, και δώσ' τα στους φτωχούς· και θάχεις θησαυρό στον ουρανό· και έλα, ακολούθα με.
22. Ακούγοντας δε ο νεανίσκος τον λόγο, αναχώρησε λυπούμενος· επειδή, είχε πολλά κτήματα.
23. Και ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: Σας διαβεβαιώνω ότι, δύσκολα ένας πλούσιος θα μπει μέσα στη βασιλεία των ουρανών.
24. Και σας ξαναλέω: Ευκολότερο είναι να περάσει μια καμήλα από βελονότρυπα, παρά ένας πλούσιος να μπει μέσα στη βασιλεία τού Θεού.


Όσο για τις χαρές των λίθων κατά την είσοδο στην ιερουσαλήμ (αντι βηθλεέμ που εκ παραδρομής έγραψες) θα ήθελα να μου βρείς το χωρίο στην καινή που αναφέρει κάτι παρόμοιο, και όχι απόψεις πατέρων ή άλλων ιερέων της εκκλησίας.

Όοσ για τους μάρτυρες της ορθοδοξίας, ε τι να πούμε ακόμα και ο Σωκράτης μάρτυρας της φιλοσοφίας του θεωρείτε, αλλά μην σταθούμε εκεί ας αναφέρουμε την Υπατία την αλεξανδρινή φιλόσοφο, αλλά και τον μέγα άγιο Κωνσταντίνο που δολοφόνησε την οικογένεια του αλλά επειδή βαπτίστηκε χριστιανός έγινε άγιος, μην αναφέρουμε τα παραδείγματα Εθνικών κατα τις εκκαθαρίσεις του θεοδοσίου και των υιών του, θα γεμίσουμε σελίδες αίματος που μπροστά σε αυτές θα ωχριήσουν οι άγιοι, μάρτυρες κ.α.
(σου παραθέτω μια σελίδα http://www.hellenicreligion.gr/doc/istoriesagapis2.htm,) βέβαια δεν είμαι υπέρ της διαιώνισης του μίσους ανάμεσα στους εθνικούς και χριστιανούς αλλά δεν δέχομαι εθελοτυφλίες και πάνω απ'όλα δεν δέχομαι το ....πίστευε και μη ερεύνα, αντί του ορθού πίστευε και μη, ερεύνα!
Ερεύνα λοιπόν αγαπητέ εξάδερφε διότι ως πιστοί της αγάπης και της συγχωρέσεως θα έπρεπε να ζητήσετε συγγνώμη για πολλά πριν εισέλθετε στον παράδεισο, και δεν αρκεί μια συγγνώμη απο την κεφαλή, ο κάθε πιστός χριστιανός πριν μιλήσει για την θρησκεία του θα πρέπει να ζητήσει συγγνώμη για όσα έγιναν, κάτι ανάλογο της σπονδής των αρχαίων πριν απο κάθε...δείπνο.

Nullius_Rei είπε...

Μα ακριβώς αυτό σου λέω και δε το καταλαβαίνεις! Δεν έχει σημασία αν πιστεύεις στο Θεό, στον Αλλάχ, στο Βούδα, στο Δία, στο Ρα ή ακόμα και σε μία εικόνα ή ένα τραπέζι! Αν πιστεύεις οτι αυτό μπορεί να σε κάνει ευτυχισμένο και μπορεί να σου δείξει το δρόμο για να είσαι πραγματικά ευτυχισμένος (και οχι πάλι υποκειμενικά αλλά αντικειμενικά), τότε και το ακολουθείς, και προσεύχεσαι σε αυτό και θυσιάζεσαι για αυτό αν χρειαστεί!

Όσο για τα αρχαία κείμενα, αυτά επειδή είναι γραμμένα στα αρχαία ελληνικά μη πιστεύεις οτι έχουν μεταφραστεί και σωστά από τα εβραϊκά και τα ιουδαϊκά! Όπως επίσης και το νόημα εκείνων των πρώτων κειμένων έχει αλλάξει καθώς οι μεταγενέστεροι αντιγραφείς, πολλές φορές τα άλλαζαν ώστε να γίνονται κατανοητά από την κάθε εποχή. (για να μη μιλήσω για τις Συνόδους..).
Αυτό που πιστεύω οτι πρέπει να είναι ο κύριος άξονας για κάθε πίστη (και είναι σε αρκετές θρησκείες αν και έχει παρερμηνευτεί) είναι η αγάπη! Η οποία αγάπη και μόνο αυτή μπορεί να φέρει την ευτυχία! (και αγάπη εννοώ στο κάθε τι, ακόμα και στον εχθρό) Μη ξεχνάς οτι η αγάπη είναι το πρώτο και καθαρότερο ενεργειακά ποζιτρόνιο (καθαρή μορφή θετικής ενέργειας) το οποίο μπορεί να παράγει ο άνθρωπος! Η Γη είναι εξ ορισμού ένα τεράστιο νετρόνιο, το οποίο έχει εκ γενετής την ικανότητα να φορτίζεται αναλόγως! Όταν παράγεις θετική ενέργεια αυτό που καταφέρνεις είναι να μπλοκάρεις επίσης και την αρνητική που δέχεσαι! Να σου θυμήσω επίσης οτι τί είναι ο παράδεισος? Ένας κόσμος με μόνο θετική ενέργεια για εκείνους που μπορούν και μόνο αρνητική ενέργεια για εκείνους που δε τα κατάφεραν (εξ ου και κόλαση)!
Αν μπορείς με μόνο μια ιστορία να αλλάζεις την πολικότητα που παράγεις, τότε μπορείς εκείνη τη στιγμή να δώσεις θετική ενέργεια! Οι έννοιες όπως πίστη, αισιοδοξία, κτλ απλά ενισχύουν το σήμα που στέλνεις!
Τώρα το αν η ορθόδοξη θρησκεία μίλησε για αγάπη, μίλησε και ο βουδισμός, αλλά οι πρώτοι χριστιανοί κατάφεραν να το κάνουν πράξη!
Για τη συγγνώμη πιστεύω οτι πρέπει να τη ζητάς για όσα γίνονται όσο εσύ είσαι παρών και για όσα θα γίνουν εξαιτίας αυτών που έκανες ή που δεν έκανες και έπρεπε να κάνεις!
Για τους αγίους, ιερείς, ιεραρχία εκκλησίας κτλ δε χρειάζεται να μιλήσω, είναι ήδη τραγικά από μόνα τους, τα βλέπεις και στην τηλεόραση! (εξάλλου η πραγματική πίστη σε οτιδήποτε και οπουδήποτε το ξανατονίζω αυτό, δε βρίσκεται στα ρηχά. Πρέπει να πας πολύ βαθιά για να τη βρείς. Έτσι και οι άνθρωποι. Το οτι φόρεσες ράσο δε σημαίνει οτι είσαι και ενάρετος!)
Όσο για τους φιλοσόφους όμως, εδώ κάνεις ένα λάθος, το ίδιο που έκαναν και εκείνοι αιώνες πριν.
Αν προσπαθήσεις να ερμηνεύσεις το θεό με βάση την ανθρώπινη λογική, τότε χάνει τη θεικότητα του! Όταν προσπαθείς να εξηγήσεις το θεό τότε τον κάνεις άνθρωπο. Αν μπορούσες να εξηγήσεις το θεό, τότε θα ήσουν και εσύ θεός! Αν μπορούσε το οποιοδήποτε ζώο να ερμηνεύσει τις πράξεις των ανθρώπων, τότε εκείνο θα ήταν το κυρίαρχο ον στη Γη. Ο θεός δεν είναι ιδέα ούτε φιλοσοφία. Είναι πίστη. Ξεκινάει από μέσα και σταματάει εκεί. Κάποιοι άνθρωποι χρειάζονται αγαλματίδια, άλλοι εικόνες, άλλοι πάλι τίποτα για να έρθουν κοντά με την πίστη τους! Αν απορρίπτεις αυτό που δεν μπορείς να κατανοήσεις τότε ετοιμάσου να απορρίψεις και χιλιάδες πράγματα που τα χρησιμοποιείς καθημερινά και δεν ξέρεις πραγματικά πως λειτουργούν! Εγώ πιστεύω οτι υπάρχει θεός (με όποια έννοια και αν είναι δε με απασχολεί). Πως είσαι τόσο σίγουρος οτι υπάρχει ο Εωσφόρος (δλδ το κακό) χωρίς να υπάρχει πρώτα το καλό? Είναι παντού γνωστό οτι η παντού στον κόσμο υπάρχει και το θετικό και το αρνητικό και έτσι υπάρχει ισορροπία στη φύση όσον αφορά την ενέργεια! Αλλαγή της ενέργειας - Μπιγκ Μπανγκ ή αλλιώς Δευτέρα Παρουσία!

Sammael είπε...

η αγάπη είναι ποζιτρόνιο, που στην φυσική είναι αντιηλεκτρόνιο-αντισωμάτιο?! Δηλαδή το ηλεκτρόνιο είναι μίσος, μιας και τα αυτά είναι τα ζεύγη που παράγονται απο το φωτόνιο?! Πολύ ρέικι μου θυμίζει περί ποζοτρονίου αγάπης αυτό!!
Όσο για την αγάπη που αναφέρεις, σίγουρα οι ιδρυτές και μή (το μή πάει στον βούδα που η απέχθεια του για τα αγάλματα δεν λήφθηκε υπόψη και γέμισε η ανατολή αγάλματά του) δεν θα μπορούσαν να δράσουν σε έναν κόσμο μίσους, όπως αναφέρω και στην εισαγωγή του blog το καλό δεν ξέρει ότι πράτει καλό και το κακό ότι πράτει κακό. Η απουσία αυτής της γνώσης ελευθερώνει και τους δύο, και αυτόν που πράτει καλό και αυτόν που πράτει κακό.

Συνεχίζεις το ίδο τροπάριο με την ευτυχία που έχω ήδη απαντήσει.

Δεν θα διαφωνήσω για την παραποίηση των αρχαίων κειμένων γιαυτό και προσπαθώ στα χωρία της καινής να βρίσκομαι όσο πιο κοντά στον Ματθαίο και όχι στους υπολοίπους.

Το νετρόνιο αν δεν κάνω λάθος είναι σωματίδιο υποατομικό χωρίς ηλεκτρική ενέργεια, πως η γή είναι ένα τεράστιο νετρόνιο όταν το νετρόνιο και το πρωτόνιο αποτελούν τον πυρήνα ενός ατόμου, εκτός του πρώτιου?! Αν η γή είναι νετρόνιο το πρωτόνιο ποιο είναι και ποιο το άτομο που δημιουργούν?!

Να μου θυμίσεις τι είναι παράδεισος?! Συνήθως θυμίζουμε γραπτες αποδείξεις, προφορικές αποδείξεις τέλος πάντων θυμίζουμε κάτι που είναι ήδη γνωστό ή κάτι ευρέως αποδεκτό, να μου θυμίζεις τι είναι παράδεισος, αυτό δείχνει τουλάχιστον έπαρση όταν αναφέρεσαι σε κάτι τόσο μα τόσο ασύληπτο!!

Γράφεις "Πως είσαι τόσο σίγουρος οτι υπάρχει ο Εωσφόρος (δλδ το κακό) χωρίς να υπάρχει πρώτα το καλό? Είναι παντού γνωστό οτι η παντού στον κόσμο υπάρχει και το θετικό και το αρνητικό και έτσι υπάρχει ισορροπία στη φύση όσον αφορά την ενέργεια!"

Πρίν το γράψεις το διάβασες?! Αν κάτι δημιουργείτε πρώτο πως υπάρχει ισορροποία, εκτός και αν το δεύτερο είναι ισοδύναμο και εκτοπίζει το πρώτο μέχρι να καταλάβει και αυτό ίσο χώρο αλλιώς που είναι η ισορροποία που αναφέρεις?!

Με λίγα λόγια απο αλλού ξεκίνησε το θέμα και στην πορεία πρόσθεσες φυσική για να εξηγήσεις το θείο, που είναι η αγάπη, μετά κρίνεις την φιλοσοφία που προσπάθησε να ερμηνεύσει το θείο?! Θα σε παρακαλέσω πολύ αν έχεις κάτι σοβαρό να πείς αγαπητέ εξάδερφε να το πείς αλλά πριν το πείς απαλλάξου απο συναισθήματα γιατί είσαι επιρρεπής και σε επηρεάζουν όταν γράφεις.

Η ανάρτηση, Υπάρχει θεός? , δεν βγήκε αυθαίρετα αλλά απο την ερώτηση που τέθηκε όπως γράφει και το κείμενο, δεν είναι άρθρο ή κείμενο που μέσω της λογικής ή της παρα-λογικής προσπαθεί να αποδείξει την ύπαρξη ή όχι του θεού. Αποκλείεται να διάβασες την ανάρτηση διότι αν την διάβαζες θα έβλεπες πως γράφει κάπου (λες και γράφει πολλά?): αν η συμπεριφορά κάποιου θα αλλάξει με την γνώση ότι υπάρχει θεός...σου προτείνω να την ξαναδιαβάσεις την ανάρτηση με καθαρότερο μυαλό και να αναμένεις να στηρίξεις την θεωρεία, ότι υπάρχει θεός, σε ανάλογο θέμα.

Όπως λέω αρκετές φορές,το να δίνεις όλες τις μάχες δεν σε κάνει νικητή, αλλά ανόητο.
(φυσικά το αρχικό είναι του Σουν Τζου απο την Τέχνη του Πολέμου, απλά παρέφρασα λίγο τα λόγια του)

Nulliuw_Rei είπε...

Μου αρεσει πολύ που δε βγαινει τελικά νόημα! Βέβαια ο διάλογος δεν είναι να καταρρίψεις τα επιχειρήματα του άλλου αλλά να στηρίξεις καλύτερα τη δική σου θεωρία γύρω από ένα επιχείρημα! Αυτή είναι η τέχνη του διαλόγου! Εγώ απλά όταν κάτι δεν γίνεται κατανοητό και υπάρχουν ερωτήματα κάνω κάτι πολύ απλό: λέω "ας το πιάσουμε από λίγο πιο πίσω". Και φυσικά διάβασα το κείμενο, και η πρώτη πρώτη μου σειρά απαντούσε ακριβώς σε αυτό! Φυσικά και η συμπεριφορά σου αλλάζει γιατί όπως λέω και στην πρώτη πρώτη σειρά όταν πιστεύεις στο θεό πιστεύεις και σε πολλά ακόμα πράγματα! Η απόρροια όλως αυτών που είπα στο σύνολο είναι οτι αν πιστεύεις οτι κατι μπορεί να σε κάνει ευτυχισμένο με οτι συνεπάγεται αυτό τότε το ακολουθείς! Και πολλές φορές είναι η πίστη στο θεό! Όσο για τη θεωρία που σου ανέπτυξα (ο ουρανός είναι το πρωτόνιο φυσικά) δεν περιμένω να τη δεχτείς έτσι απλά! Αλίμονο αν το κάθε τι που πρωτοεμφανιζόταν γινόταν αποδεχτό χωρίς αντιρρήσεις! Είναι η Νέα Εποχή αυτή που έρχεται, και αφορά ένα συνδυασμό από όλα εκείνα που κατά καιρούς μπόρεσε να συλλάβει ο ανθρώπινος νους είτε για την επιστήμη είτε για τη θρησκεία. Έχει αρχίσει πλέον η αντίληψη οτι θρησκεία και επιστήμη είναι πάρα πολύ κοντά και όχι μακρυά όπως θα ήθελαν να λένε κάποιοι. Οι θρησκείες όπως τις ξέραμε δεν υφίστανται και στο μέλλον δε θα υφίστανται και καθόλου! Η παγκοσμιοποίηση δεν έρχεται μόνο σε πολιτισμικό επίπεδο αλλά και σε πνευματικό. Το να ερμηνεύεις όμως τη φύση και τους μηχανισμούς της δε σημαίνει οτι ερμηνεύεις το θεό..Και σε αυτό μου αρέσει που θα διαφωνήσω -αν σε αυτά που σκέφτεσαι μένεις απαθείς, πως ξέρεις οτι τότε ζεις? Είναι πολύ ωραίο να ζεις γεμάτος συναισθήματα, γιατί έτσι απλά υπάρχεις!

Sammael είπε...

Μάλιστα, και ο Δίας που κατά κύριο λόγο αποτελείται απο υδρογόνο είναι πρωτόνιο και αυτός? Η σελήνη που δεν έχει ατμόσφαιρα, άρα δεν έχει ουρανό, δεν είναι νετρόνιο?!
Ήξερα μέχρι πρώτινος ότι υπάρχουν αστέρες νετρωνίων, http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B1%CF%82_%CE%BD%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CF%89%CE%BD , για περισσότερες λεπτομέρειες.

Η ερώτηση δεν γνωρίζουμε απο τι άνθρωπο τέθηκε, γιαυτό και ο καθενας υποθέτει, εσύ υπέθεσες ότι η ερώτηση τέθηκε απο άνθρωπο που όντως θα άλλαζε με την γνώση του θεού, σε αυτό πάνω στηρίχτηκε η επιχειρηματολογία σου, εγώ υποθέτω ότι η ερώτηση έγινε απο άνθρωπο που ζούσε ορθή ζωή και δεν θα άλλαζε με την γνώση του θείου και σε αυτό πάνω στηρίζεται η επιχειρηματολογία μου.
Δεν διαφωνώ στην ύπαρξη του θείου, ούτε όμως συμφωνώ. Εφόσον κάτι είναι άχρονο, άπειρο, και τόσο ασύληπτο (και άλλες πολλές έννοιες που αδυνατεί να συλλάβει ένας τρισδιάστατος νούς) είναι τουλάχιστον εγωιστικό να πιστέυει ο άνθρωπος ότι αυτό το θείο έδωσε 10 εντολές πάνω σε ένα όρος ή οποιες εντολές έδωσε σε άλλες θρησκείες!!!
Είναι περιττα τα διάφορα ευρέως τυπολατρικά και είμαι πεποισμένος ότι αυτό το θείο ίσως και να αδυνατεί να συλλάβει τι εστί άνθρωπος, καθώς ότι υπάρχει στην ύλη έχει χρόνο, εκτός ύλης ο χρόνος δεν ισχύει.
Αν εσύ τώρα πιστεύεις ότι το θείο έχει δυνατότητα να....πηγαινοέρχεται εντός και εκτός ύλης( κάτι σαν ταξιδιώτης σε έργο επιστμονικής φαντασίας), τότε εντός ύλης ένας δημιουργός θα πρέπει να σεβαστεί τους νόμους που έθεσε και διέπουν την δημιουργία του, άρα εντός ύλης υπόκειται στην φθορά και σε άλλα, σε κάθε άλλη περίπτωση, όπως και σε αυτήν, σενάρια επιστημονικής φαντασίας!
Όσο για την θεωρεία του Μπιγκ Μπάνγκ ακούω τώρα τελευταία ότι καταρίπτεται,
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=907944 και http://www.enet.gr/online/online_issues?pid=51&dt=02/05/2008&id=63559456,27053920,70871392,11720096,
70134432,34050720,50264096,55656864,
77610144,85492256,99871648,5050464,
19167712,41374944,49265248,54920160,
76676832,84427872,98610656,18168608,
26050720,40113696,48201632,62375200

όπως και αλλού.
Τώρα για όλα τα υπόλοιπα που αναφέρεις, περί συναισθημάτων κλπ στο τέλος της απάντησης σου, άποψη σου.

Sammael είπε...

στον Δία βάλε νετρόνιο, εκ παραδρομής γραμμένο το πρωτόνιο..