Μικρό παιδι

όσο αγνό είναι το καλό τόσο αγνό είναι το κακό....

το καλό δεν ξέρει ότι πράτει καλό, το κακό δεν γνωρίζει ότι πράτει κακό..

ο θάνατος θα υπάρχει όσο υπάρχει και η ζωή....

και το σκοτάδι όσο υπάρχει φώς....

το ναι όσο υπάρχει το όχι ...

και ο χειμώνας όσο το καλοκαίρι...

το αρσενικό και το θηλυκό ένα μπορεί να γίνουν..

αυτό όμως δεν θα αναιρέσει την μια φύση προς την άλλη...

ποια η διαφορά αν υπηρετείς τον ιδρυτή ή τον έξωαποδώ...?

αν βρεθείς στα ΄΄καζάνια΄΄ ή στα απέραντα καταπράσινα λιβάδια..?

Μήπως θα αλλάξει ρου ο ποταμός ?

μηπως η βροχή απο κάτω προς τα πάνω?

η ζωή θα συνεχίσει να υπάρχει, εκεί μακριά στα σύνορα του σύμπαντος..

και ο θάνατος στις μαύρες τρύπες...

το 3 ως αριθμός μπορεί να πάψει να αποτελεί μυστήριο...

και το 11 να γίνει θείο...

λές το γκόλεμ που θα σταθεί μπροστά σου να έχει την δύναμη να σε αποτρέψει απο αυτό που αναζητάς?

η ο άγγελος να σε βοηθήσει?

η επιλογή θα σε οδηγήσει στις πύλες, ακόμα και μέσα απο τις φλόγες αν διαβείς...

και ο ποταμός θα συνεχίσει την πορεία του αυτή, όπως τόσους αιώνες κάνει...

η βροχή θα συνεχίσει να πέφτει απο ψηλά, ακόμα και αν ψάρια καταβάσει...

και όμως εσύ ως μικρό παιδί κύκλους , ευθείες, τεθλασμένες, σπείρες και γωνίες στην άμμο ζωγραφίζεις...


My Playlist

cube


Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2009

Μόλις τελείωσα


Είμαι η Πετρούλα και μόλις τελείωσα....

Ποιος παίζει τελικά με το μυαλό μας, αυτοί οι εμείς?!
Τον χώρο να παίξουν με το μυαλό και την ψυχή μας, τον άρπαξαν ή τους τον παραχωρήσαμε?!
Έχει όρια η σεξουαλική απόλαυση, μήπως η φαντασία μας?!
Που αρχίζει και που τελειώνει η σεξουαλική απελευθέρωση?!
Πόση δύναμη κρύβει τελικά αυτή και μόνο η πράξη, απουσία της ψυχής?
Μια σεξουαλική πράξη τελειώνει όντως με την φράση...."μόλις τελείωσα"
Έχει ο έρωτας αρχή και τέλος?!
Πόσο δίκαιο είχαν οι παλιοί που κρατούσαν, έστω και με βία, τον έρωτα φυλακισμένο μέχρι κάποια ηλικία?!
Εν τέλει, σήμερα πόσο κοντά βρισκόμαστε στο:


έρως ανικατε μαχαν,

έρως, ος εν κτήμασι πίπτεις,

ος εν μαλακαις παρειαις

νεάνιδος εννυχεύεις,

φοιτας, δ' υπερπόντιος εν τ'

αγρονόμοις αυλαις..

έρωτα που δε γονάτισες στον πόλεμο

έρωτα που ορμας και γεμίζεις την πλάση

που στα απαλά τα μάγουλα

της κόρης νυχτερεύεις,

που σεργιανάς τις θάλασσες

και των ξωμάχων τα κατώφλια,

κανείς δε σου γλυτώνει

μηδέ θνητός μηδέ αθάνατος.

..................................................................................................

Που αλήθεια κρύβεσαι έρωτα,

εσύ μήτε θνητέ μήτε αθάνατε,

ποιος είναι αυτός που την θέση σου πήρε?!

Ποιος σε σκότωσε έρωτα να ξάψω το κουφάρι σου να βρώ?


Ο Έρωτας δεν κήρυξε ποτέ δόγματα, δεν αναζήτησε μαθητές και οπαδούς, δεν προσπάθησε να προσηλυτίσει κανέναν, δεν ίδρυσε θρησκεία για να λατρεύεται, δεν έκανε ποτέ προπαγάνδα, δεν συνεργάστηκε με καμμιά εξουσία για να επιβληθεί και να επικρατήσει, δεν έγινε ποτέ ιδιοκτησία κανενός ατόμου, καμμιάς ομάδας, κανενός έθνους, καμμιάς αυτοκρατορίας. Κι όμως, όλα τα όντα, από τους ανθρώπους μέχρι τα δέντρα και τα ζώα, από τις κάμπιες μέχρι τους ήλιους και τους γαλαξίες, είναι οπαδοί του, τον λατρεύουν, τον υπηρετούν, με χαρά. Δεν είναι λοιπόν αυτός ο πιο μεγάλος θεός;(Απόσπασμα απο το βιβλίο του Γιάννη Υφαντή, "Έρως ανίκατε μάχαν" εκδ. Μελάνι)

Δεν υπάρχουν σχόλια: