Μικρό παιδι

όσο αγνό είναι το καλό τόσο αγνό είναι το κακό....

το καλό δεν ξέρει ότι πράτει καλό, το κακό δεν γνωρίζει ότι πράτει κακό..

ο θάνατος θα υπάρχει όσο υπάρχει και η ζωή....

και το σκοτάδι όσο υπάρχει φώς....

το ναι όσο υπάρχει το όχι ...

και ο χειμώνας όσο το καλοκαίρι...

το αρσενικό και το θηλυκό ένα μπορεί να γίνουν..

αυτό όμως δεν θα αναιρέσει την μια φύση προς την άλλη...

ποια η διαφορά αν υπηρετείς τον ιδρυτή ή τον έξωαποδώ...?

αν βρεθείς στα ΄΄καζάνια΄΄ ή στα απέραντα καταπράσινα λιβάδια..?

Μήπως θα αλλάξει ρου ο ποταμός ?

μηπως η βροχή απο κάτω προς τα πάνω?

η ζωή θα συνεχίσει να υπάρχει, εκεί μακριά στα σύνορα του σύμπαντος..

και ο θάνατος στις μαύρες τρύπες...

το 3 ως αριθμός μπορεί να πάψει να αποτελεί μυστήριο...

και το 11 να γίνει θείο...

λές το γκόλεμ που θα σταθεί μπροστά σου να έχει την δύναμη να σε αποτρέψει απο αυτό που αναζητάς?

η ο άγγελος να σε βοηθήσει?

η επιλογή θα σε οδηγήσει στις πύλες, ακόμα και μέσα απο τις φλόγες αν διαβείς...

και ο ποταμός θα συνεχίσει την πορεία του αυτή, όπως τόσους αιώνες κάνει...

η βροχή θα συνεχίσει να πέφτει απο ψηλά, ακόμα και αν ψάρια καταβάσει...

και όμως εσύ ως μικρό παιδί κύκλους , ευθείες, τεθλασμένες, σπείρες και γωνίες στην άμμο ζωγραφίζεις...


My Playlist

cube


Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009

Απο την βίαιη σύγκρουση, διαξιφισμούς στην λογομαχία


Που έχει τις ρίζες, απο τι τρέφεται και ποια η τελική της μορφή?

Όλοι έχουμε πεί και ακούσει την φράση "θα σου πιεί το αίμα", είτε κυριολεκτικά είτε μεταφορικά, έχουμε ακούσει και για βαμπίρ, άνθρωποι αθάνατοι όπου αποκλειστική τροφή τους ήταν το αίμα.
Η επιστήμη έχει δώσει αρκετές και πειστικές εξηγήσεις ως προς την προέλευση παρόμοιων μύθων, απο τον τρόμο των νυχτερίδων, σε πανάρχαιες τελετουργίες πόσης αίματος ζώου και εχθρού έως και τον κανιβαλισμό απο αυτόχθονες φυλές σε όλο το μήκος και πλάτος της γής που επιδίδονταν σε αυτές τις πρακτικές, αν και με την πάροδο του χρόνου, την ενσωμάτωση - εκσυχρονισμό αυτών, το φαινόμενο έχει σχεδόν εκλείψει, περνάμε σε απόκρυφες ομάδες και μυητικά στάδια έως τον απλό άνθρωπο σε μεμονωμένες βέβαια περιπτώσεις. Να επισημάνω εδώ την συσχέτιση του κινηματογραφικού Χάνιμπαλ (τυχαία δεν επιλέχθηκε ο Άντονυ Χόπκινς) όπου ο πανέξυπνος κεντρικός ήρωας είναι και ανθρωποφάγος!
Η αντίληψη της άντλησης δυνάμεως - ενέργειας του εχθρού ή της δυνάμεως των ζώων με την βρώση οργάνων και την πόση αίματος είναι πανάρχαια. Εν μέρει ανήκει στο πρωτόγονο πεδίο αντιλήψεως του κόσμου που μας περιέβαλλε, όντως πιο κοντά στην φύση και έχοντας προσθέσει στο διατροφολόγιο μας το κρέας αντιγράφαμε τις πρακτικές του υπόλοιπου ζωικού βασιλείου. Με την πάροδο του χρόνου η σκέψη εξελίχθηκε και πρακτικές ωμοφαγίας θεωρήθηκαν κατακριτέες και αποτροπιαστικές. Η αδυναμία μπορεί να αντικαταστάθηκε απο την τεχνολογική υπεροχή έναντι των υπολοίπων ειδών, αυτό όμως δεν στάθηκε εμπόδιο στο να επιζητεί ο άνθρωπος την δύναμη και τις ικανότητες που έχει προικίσει η φύση τα υπόλοιπα είδη.
Όταν το animal planet διαφημίζει πως τα ζώα το έκανα πρώτα, έχει απόλυτα δίκιο.
Τα ζώα χρησιμοποίησαν δηλητήριο για να εξοντώσουν, φυσικά χαρίσματα για να συλλαμβάνουν, καμουφλάζ για να ξεφεύγουν κ.α Ο άνθρωπος απλά αντέγραψε τις πρακτικές κηνυγιού, θηρευτή και θηράματος, απο την φύση. Εντούτις η αντιγραφή δεν έδινε και την ανάλογη δύναμη του λιονταριού, την όσφρηση της αρκούδας, την ακοή του ελαφιού, την όραση του αετού, την ταχύτητα της αντιλόπης. Έτσι ενώ σε όσους ευεργετήθηκαν απο την εξέλιξη της σκέψης συναντάμε αναπαραστάσεις - απεικονίσεις, αφηγήσεις, πολεμικές ενδυμασίες παρμένες απο το ζωικό βασίλειο (Γκιγκλαμές - Ηρακλής με ενδυμασία λιονταριού, στόλισμα ασπίδων με διάφορα ζώα, αυτός πολέμησε σαν λιοντάρι κ.α) σε άλλες περιοχές συνεχίστηκε το κυνήγι του προσωπικού τοτέμ ώστε οι δυνάμεις να περιέλθουν στον θηρευτή.
Σκοπός και των δύο εφαρμογών δεν ήταν άλλος φυσικά απο την πρόκληση του φόβου στον αντίπαλο, απώτερος όμως σκοπός ήταν να τραφούν απο αυτόν!
Απο τα πεδία της μάχης μέχρι την φαινομενικά αθώα συζήτηση οι περισσότεροι επιδιώκουν την επιβολή στον άλλον ώστε να νιώσουν ....ευτυχισμένοι και πλήρεις απο την θέα κατατρόπωσης του αντιπάλου.
Όσον αφορά τα πεδία της μάχης η κατάσταση ήταν λίγο πολύ ξεκάθαρη, η ολοκληρωτική εξόντωση του εχθρού, αυτό όμως δεν πρόσφερε και πολύ "τροφή", έτσι οι νικητές επιδίδονταν σε κάθε είδους θηριωδία στον άμαχο πληθυσμό (βιασμοί, βασανιστήρια κ.α), αυτά είχαν πλούσια τροφή για ένα αδηφάγο Εγώ. Ευτυχώς που η εξέλιξη της σκέψης βοήθησε στην απαλοιφή τέτοιων περιστατικών , βέβαια έχουμε πολύ δρόμο ακόμα (Αφρική-Ευρασία κ.α) τέθηκαν όμως οι πρώτοι λίθοι.
Η εύθραυστη περίοδος ειρήνης που διανύουμε στέρησε αυτήν την τροφή και την έλλειψή της την βλέπουμε πια στις σχέσεις μας. Ο στερούμενος άνθρωπος έπρεπε να διευρήνει την επιβολή του εκτός των στενών πλαισίων του οικογενειακού του περιβάλλοντος. Σε αυτό βοήθησε η φιλοσοφία, η οποία όμως έχει μια αρχή, η ημιμάθεια είναι χειρότερη απο την αμάθεια. Έτσι οι συζητήσεις έγιναν το νέο πεδίο μάχης, η άποψη του ενός εναντίον της απόψεως του άλλου. Λίγες συζητήσεις έχουν ευτυχή και ποθούμενη κατάληξη, σε κάποιο συμπέρασμα, οι περισσότερες δεν απέχουν πολύ απο τα τρωικά πεδία μαχών.
Και η επιβολή στον συνομιλητή επιτυγχάνεται με τους εξής τρόπους:

- Με την φωνασκία (του λιονταριού), η πιο δυνατή φωνή έχει εντυπωθεί πως είναι και η σωστή!
- Με το ψέμα (του παγωνιού), ωραιοποίηση της ζωής ώστε να δείχνω ανώτερος απο τους άλλους!
- Με την ύβρη-κοροιδία-ειρωνεία (του πιθήκου), η μείωση της αξιοπρέπειας και η έλλειψη σεβασμού προς τον συνομιλητή!
- Με την υπομονή (του φιδιού), άσε τον άλλον να μιλάει, κάποια στιγμή θα κάνει λάθος!
- Με την πονηριά (της αλεπούς), οδήγησε πειστικά τον άλλον στα δικά σου συμπεράσματα!
- Με τον φόβο (του λύκου), σίγουρα κάποια στιγμή κινήθηκες εκτός συνόλου (κοπαδιού)!
- Με την εξαπάτηση (του χαμαιλέωντα), δείξε στην αρχή οικείος!
- Με τις χειρονομίες (του μάντις - αλογάκι της παναγίας), τρομοκρατία του συνομιλητή.

Αυτές είναι οι αρχές και οι ζωικές μορφές του σημερινού διαλόγου, και εδώ είναι η "τροφή". Τρέφεται ο ένας απο την ενέργεια του άλλου, τρέφεται απο τον φόβο, την αδυναμία, την ψυχολογική καταρράκωση, την πνευματική κόπωση, την ΥΠΟΤΑΓΗ!
Οι σύγχρονοι βρυκόλακες δεν είναι άλλοι απο τους συνανθρώπους μας, οι οποίοι απο την έλλειψη αυτής της τροφής έχουν επιδοθεί, συνειδητά ή μη, σε ένα ανελέητο κυνήγι επιβολής.
Ας προσέχουμε λοιπόν ποιους έχουμε δίπλα μας και με ποιον συζητάμε.

1 σχόλιο:

oberon είπε...

sammael, μολις διαβασα το κειμενο σου και οντως οπως λες στο σχολιο σου στην δικη μου αναρτηση. Εσυ ασχολεισε με το ιδιο θεμα του διηγηματος του Κωστα Λιακου. και μαλιστα μου ειχε ζητησει να δωσω προτεραιοτητα σε καποια αλλα δικα του, αλλα διαλεξα αυτο σημερα. Αυτο που λεει με το απλοικο του στυλ ο κ Λιακος , το αναλυεις με το εμπεριεκτικο σου κειμενο. Και θυμαμαι μου ειχε πει το περιστατικο με τα παιδια, ειναι αληθινο συμβαν. Το θλιβερο ειναι οτι απο μικρη ηλικια διαμορφωνοντε αυτοι οι χαρακτηρες. Ενα παιδι δεν πρεπει να μαθαινει βεβαια να ειναι παθητικο, αλλα ουτε και να μαθαινει απο μικρο οτι πρεπει η φωνη του να ειναι δυνατοτερη απο του αλλου,και η γνωμη του μονο να μετρα,γιατι αποκλειεται να κανει λαθος. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ που συνδεθηκες στους φιλους. Η φωτογραφια με το παιδακι σου ειναι εκπληκτικη, ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΦΙΛΕ ΜΟΥ