Μικρό παιδι

όσο αγνό είναι το καλό τόσο αγνό είναι το κακό....

το καλό δεν ξέρει ότι πράτει καλό, το κακό δεν γνωρίζει ότι πράτει κακό..

ο θάνατος θα υπάρχει όσο υπάρχει και η ζωή....

και το σκοτάδι όσο υπάρχει φώς....

το ναι όσο υπάρχει το όχι ...

και ο χειμώνας όσο το καλοκαίρι...

το αρσενικό και το θηλυκό ένα μπορεί να γίνουν..

αυτό όμως δεν θα αναιρέσει την μια φύση προς την άλλη...

ποια η διαφορά αν υπηρετείς τον ιδρυτή ή τον έξωαποδώ...?

αν βρεθείς στα ΄΄καζάνια΄΄ ή στα απέραντα καταπράσινα λιβάδια..?

Μήπως θα αλλάξει ρου ο ποταμός ?

μηπως η βροχή απο κάτω προς τα πάνω?

η ζωή θα συνεχίσει να υπάρχει, εκεί μακριά στα σύνορα του σύμπαντος..

και ο θάνατος στις μαύρες τρύπες...

το 3 ως αριθμός μπορεί να πάψει να αποτελεί μυστήριο...

και το 11 να γίνει θείο...

λές το γκόλεμ που θα σταθεί μπροστά σου να έχει την δύναμη να σε αποτρέψει απο αυτό που αναζητάς?

η ο άγγελος να σε βοηθήσει?

η επιλογή θα σε οδηγήσει στις πύλες, ακόμα και μέσα απο τις φλόγες αν διαβείς...

και ο ποταμός θα συνεχίσει την πορεία του αυτή, όπως τόσους αιώνες κάνει...

η βροχή θα συνεχίσει να πέφτει απο ψηλά, ακόμα και αν ψάρια καταβάσει...

και όμως εσύ ως μικρό παιδί κύκλους , ευθείες, τεθλασμένες, σπείρες και γωνίες στην άμμο ζωγραφίζεις...


My Playlist

cube


Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

Μητέρα - Μεγάλη Μητέρα - Μητέρα Θεά


"Η φύση, η παγκόσμια Μητέρα, κυρία όλως των στοιχείων, αρχέγονο παιδί του χρόνου, κυρίαρχος όλων των πνευματικών πραγμάτων, βασίλισσα των νεκρών και των αθανάτων, η μόνη εκδήλωση όλων των Θεών και Θεαινών που υπάρχουν, της οποία το πνεύμα κυβερνά τα αστραφτερά ύψη του Ουρανού, το σύνολο των θαλάσσιων αύρων, τη θρηνιτική σιωπή του κάτω κόσμου. Λατρεύεται με πολλές όψεις, είναι γνωστή με αμέτρητα ονόματα και εξευμενίζεται με διάφορες τελετουργίες" Απουλήιος

"Ονομάζεται τροφός και μυριώνυμος, γιατί έχει, με μία λέξη, αμέτρητες μορφές και όψεις" Πλούταρχος

"Εσύ είσαι το αρχέγονο πνεύμα, η φύση του οποίου είναι η ευδαιμονία, εσύ είσαι η έσχατη φύση και το καθαρό φώς του ουρανού που φωτοβολεί και σπάζει την αυτο-ύπνωση του φοβερού κύκλου της επανεγέννησης, και εσύ είσαι η μια που τυλίγει το σύμπαν, για πάντα, στο ίδιο σου το σκοτάδι" Ο Μπράχμα προσεύχεται στη Μεγάλη Μητέρα.


Είναι το αρχέτυπο θηλυκό, η πηγή κάθε ζωής, το primum mobile ( πρώτο κινητό) και το έσχατο plenum (πληρότητα), η περικλείουσα αρχή, συμβολίζει όλες τις φάσεις της κοσμικής ζωής, την ένωση όλων των στοιχείων: ουράνιων και χθόνιων. Είναι η Βασίλισσα του Ουρανού, Μητέρα του Θεού, "η ανοίγουσα την οδό", αυτή που κρατάει τα κλειδιά της γονιμότητας και των πυλών της γέννησης, του θανάτου και της επαναγέννησης. Σαν σεληνιακή Θεά είναι διαρκής ανανέωση, αυτή που φέρνει τις εποχές, αυτή που ελέγχει τα ζωοδόχα ύδατα και την ανάπτυξη απο τη γονιμοποιημένη γή και την ανάσταση της ζωής, η Tellus Mater (χθόνια μητέρα). Σαν σελήνη είναι μετρητής του χρόνου, χωρίζοντας το χρόνο σε μήνες 28ημέρου κύκλου, και σαν χρόνος είναι η υφάντρια της μοίρας, και γιαυτό όλες οι μεγάλες Μητέρες είναι υφάντριες και κλώστριες, υφαίνουν το δίχτυ και το σχέδιο της ζωής με το νήμα του πεπρωμένου, συμβολικό της ικανότητας τους να στήνουν παγίδες και να δεσμεύουν, αλλά επίσης να λύνουν και να ελευθερώνουν. Κατέχει τη δυαδική φύση του δημιουργού και του καταστροφέα και είναι τροφοδότης, προστάτης, χορηγός ζεστασιάς και στέγης αλλά είναι και οι τρομερές δυνάμεις της διάλυσης, της καταβρόχθισης και κάθε πράγματος που έχει σχέση με το θάνατο, είναι η διμιουργός και τροφοδότης κάθε ζωής και του θανάτου της.
Μυθολογικά είναι η Παρθένος Μητέρα, η Μητέρα του Θεού που γεννά ένα αρσενικό και γεννιέται απο τον υιό εραστή της, ή απο το πνεύμα ή απο τη θέληση. Είναι και Νύμφη και Μητέρα του Θεού και Mater Dolorosa (Θλιμμένη Μητέρα), θρηνούσα το θάνατο του υιού ή εραστή της.
Πνευματικά είναι η αρχέτυπική πληρότητα, η αυτο-διατηρούμενη και αυτάρκης , η Παρθένος που γεννά τον Υιό του φωτός, είναι η μητέρα κάθε σοφίας, αυτοκυριαρχίας και λύτρωσης μέσω της φώτισης και της μεταμόρφωσης, αυτή που οδηγεί πέρα απο το σκοτάδι και τα δεσμά και, σαν σοφία, περικλείει τη μετουσίωση του ανθρώπου απο το πιο στοιχειώδες ως το υψηλότερο επίπεδο. Είναι το έσχατο μυστήριο.

"Εγώ είμαι ότι υπήρξε, ότι υπάρχει και ότι θα υπάρξει
και το πέπλο μου κανείς θνητός δεν το έχει ακόμα σηκώσει".

Στην αλχημεία η Μεγάλη Μητέρα είναι δυναμική σαν πύρ και θερμότητα, μετουσίωση, εξάγνιση, καταβροχθιση και καταστροφή, είναι επίσης αυτή που γεννά τα έμβρυα-μεταλλεύματα στη γή-μήτρα.
Στο Γνωστικισμό είναι ένας Αιώνας του πληρώματος.
Στο Βουδισμό και στον Ταοισμό είναι παθητική, στατική αρχή, σοφία, συνειδητοποίηση και κάλλος, με το λωτό και το ανοικτό βιβλίο της σοφίας σαν χαρακτηριστικά της.

Στην ευργετική, τροφοδοτική, δημιουργική μορφή της είναι η Magna Mater (Μεγάλη Μητέρα) σαν Ίσιδα, Άθωρ, Κυβέλη, Ιστάρ, Λακσμί, Παρβάτι, Τάρα, Γκουάν-γιν, Δήμητρα, Σοφία, Μαρία και απεικονίζεται συνήθως "ντυμένη με τον ήλιο και τη σελήνη στα πόδια της".

Σα παγίδα και σχετική με το θάνατο είναι Αστάρτη, η Κάλι, η Ντούργκα, η Λίλιθ, η Εκάτη, η Κίρκη, και είναι η μαυρη παρθένος ή έχει φιδίσια μαλλιά ή κάποια άλλη τρομακτική εμφάνιση.

Σύμβολα της Μεγάλης Μητέρας είναι : σεληνιακός μηνίσκος, στέμμα απο άστρα, πυργωτό στέμμα, γαλάζιο ένδυμα, κέρατα αγαλάδας, σπείρα, ομόκεντροι κύκλοι, ρόμβος, όλα τα νερά, πηγές, πηγάδια κ.τ.λ. Κάθετι που προσφέρει καταφύγιο, προστασία και έγκλειση - σπηλιά , τείχος, ανάχωμα, πύλη, ναός, εκκλησία, σπίτι, πόλη κ.τ.λ. Όλα τα σκεύη τροφής και τα στήθη σαν τροφή, όλα τα δοχεία αφθονίας, ότι είναι κοίλο και δεκτικό, το κύπελλο, το καζάνι, το κάνιστρο, το δισκοπότηρο, το κέρας της αφθονίας, το αγγείο, το γιόνι κ.τ.λ. Ότι προέρχεται απο τα ύδατα, όστρακα, ψάρια, μαργαριτάρια, δελφίνι κ.τλ. Ανάμεσα στα πουλιά, γνωρίσματά της είναι περιστέρα, κύκνος, χήνα, χελιδόνι, πέρδικα κ.τ.λ. Και στα φυτά και τα λουλούδια, λωτός, κρίνο, ρόδο, βρυωνία, παιωνία, λιβάνι, κέδρος, μαζί με τα δέντρα και τα φρούτα τους, γνωρίσματά της είναι και οι πέτρες συσχετισμένες με τα δέντρα και οι στήλες καθώς απεικονίζουν τους κορμούς δέντρων.
Στην ευεργετική της όψη, γνωρίσματά της είναι όλα τα ζώα που παράγουν τροφή, αγελάδα, χοίρος, κατσίκα, ελάφι κ.τλ.
Στη σκοτεινή της μορφή σχετίζεται με τη θυσία του βασιλιά, ο βασιλιάς ταυτιζόμενος με την άρδευση και τη γονιμότητα, θυσιαζόταν στη Μητέρα Γή όταν η γονιμότητά του εξασθένιζε, αργότερα αντικαταστάθηκε απο τον αποδιοπομπαίο τράγο. Αυτός ο θάνατος την ταύτισε, με τη σειρά του, με την ανδροφάγο κόμπρα και τα σεληνιακά ερπετά και τη λέαινα. Ο μονόκερως είναι το σύμβολο της σαν παρθενία και αγνότητα.
Η Μεγάλη Μητέρα σχετίζεται με τη Μεγάλη Άρκτο στους ουρανούς , με τον αριθμό 7, με τη Παρασκευή απο τις ημέρες της εβδομάδος, όπου ψάρι θυσιαζόταν και τρωγόταν προς τιμή της. Στην εμφάνισή της σαν Άρτεμη, Βριτόμαρτη και σαν άλλες θεότητες είναι επίσης η Κυρά των Θηρίων, συνδεόμενη με το κυνήγι και την άγρια ζωή.

Δεν υπάρχουν σχόλια: